Σύλληψη αφεσμού με ...γλάστρα...

Μπήκε κανονικά καλοκαίρι πια, πάει αρκετός καιρός από τότε που έγραψα την τελευταία μου ανάρτηση...

Ο διαθέσιμος χρόνος  μου για ενασχόληση με το blog το τελευταίο διάστημα ήταν ελάχιστος.
 Όταν  κάποιες φορές υπήρχε λίγος διαθέσιμος χρόνος, είχα προσωρινά μετακομίσει  σε τόπο που δεν υπάρχει σύνδεση με το ίντερνετ...οπότε γιοκ δυνατότητα για αναρτήσεις...

Ζητώ συγνώμη  για την "έλλειψη" ανάγνωσης κειμένων...αν υπήρξε σε κάποιον.

Κάλιο αργά, παρά ποτέ.

Για σήμερα λοιπόν υπάρχει ένα θέμα λίγο εκτός εποχής, αλλά συμβαίνει καμιά φορά, σύλληψη αφεσμού στα μέσα Ιουνίου.

Φέτος άλλαξα περιοχή για τα μελίσσια μου, επέλεξα να ανέβω ακόμα πιο ψηλά στον Ταΰγετο, ελπίζοντας ότι θα έχω καλύτερες συνθήκες το καλοκαίρι.

 Πιο πολύ πετρέλαιο για να φτάσεις εκεί, αλλά πολύ πιο δροσερά και "πράσινα" σε σχέση με την προηγούμενη τοποθεσία...

Εκεί λοιπόν πριν 10 περίπου ημέρες, εστίασε  το ματάκι μου πάνω σε ένα ψηλό κλαδί μιας καρυδιάς, είδα κάτι να μαυρίζει ανάμεσα στα πράσινα φύλλα και φυσικά δεν ήταν καρύδια, ήταν ένας ωραίος αφεσμός !

Χαρά μεγάλη για το εύρημα, αλλά ο αφεσμός  ήταν στα 3-4 μέτρα ύψος, οπότε η χαρά πήγε περίπατο, γιατί το κλαδί ήταν εντελώς στην άκρη της φυλλωσιάς και το δέντρο όχι και τόσο της προκοπής για αναρρίχηση.

Όμως θέληση να υπάρχει και όλο και κάτι μπορεί να σκαρφιστεί ο "Μαγκάιβερ"...

Εκεί κοντά βρίσκεται μια καλύβα, ψάχνοντας  στην αυλή της, βρήκα  μια παλιά πλαστική γλάστρα και ένα ξύλινο κοντάρι που το είχαν για ιστό σημαίας, είχα και λίγο πλαστικό σπάγκο στο αυτοκίνητο, έτοιμο το εργαλείο σύλληψης αφεσμού!

Επιθεώρηση στα μελίσσια...Μάρτιος 2017

Μετά τον "κανονικό" χειμώνα που πέρασε, ήρθε και η... κανονική Άνοιξη, τα μελίσσια παρουσιάζουν αλματώδη ανάπτυξη αυτή την εποχή.
Καθημερινά εκκολάπτονται πολλές νέες μέλισσες και η εικόνα τους είναι πολύ διαφορετική, ακόμα και στο χρονικό διάστημα της μιας εβδομάδας...
Γύρω στο πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου έβαλα το πρώτο δεύτερο πάτωμα της χρονιάς, ανοίγοντας το για επιθεώρηση, περίπου μια εβδομάδα αργότερα, είχα μια ευχάριστη εικόνα...

Ως πέρυσι όταν έβαζα δεύτερο πάτωμα, ανέβαζα δυο πλαίσια με ψημένο γόνο στο κέντρο του επάνω πατώματος, έβαζα για αντικατάσταση τους, δυο άχτιστα στα άκρα του γόνου στο κάτω πάτωμα και συμπλήρωνα μετά με χτισμένα πλαίσια όλο το επάνω πάτωμα.

Η βασίλισσα όταν ήταν "έτοιμη", ανέβαινε επάνω και σιγά- σιγά είχαμε επέκταση του γόνου και στο δεύτερο όροφο...

Πέρυσι όμως δοκιμάζοντας διάφορες παραλλαγές στον τρόπο τοποθέτησης, με "βόλεψε" καλύτερα το μονόπλευρο "άνοιγμα" του μελισσιού προς την ανατολική πλευρά της κυψέλης και το υιοθέτησα σαν τρόπο εργασίας πλέον.

(εδώ είναι ο σύνδεσμος που φαίνονται οι περσινές δοκιμές τοποθέτησης πατωμάτων) 

Αυτή η κυψέλη λοιπόν ήταν η πιο δυνατή σε σχέση με τις υπόλοιπες του μικρού μου μελισσοκομείου...

Τα μελίσσια το Φεβρουάριο 2017...

Φέτος είχαμε ..."κανονικό" Χειμώνα, με χιόνια, βροχές και κρύο, σχεδόν ως τώρα ή θα έβρεχε ή θα χιόνιζε...

 Επιτέλους όμως ήρθαν οι λιακάδες !!!

Καιρός λοιπόν για ένα "κανονικό" άνοιγμα στα μελίσσια για να δούμε τι πραγματικά γίνεται μέσα στις κυψέλες.

Είχα κάνει κάποια σύντομα ανοίγματα το προηγούμενο διάστημα για επάρκεια τροφών αλλά όχι εντατικό έλεγχο λόγω άστατου καιρού, οπότε τώρα που ο καιρός είναι σαφώς καλύτερος, είναι  ευκαιρία για μια γενική επιθεώρηση.

Εξωτερικά παρουσιάζουν αρκετή κίνηση, ανάλογα βέβαια και με τη δυναμικότητα που έχει η κάθε κυψέλη ξεχωριστά...

Θεραπεία με οξαλικό - Δεκέμβριος 2016

Τις τελευταίες ημέρες κάνει καλό καιρό, τα μελίσσια έχουν ελάχιστο ως καθόλου γόνο, ιδανικές συνθήκες για μια καλή βιολογική θεραπεία  των βαρρόα με οξαλικό οξύ.

Στις νότιες και παραθαλάσσιες περιοχές ο Χειμώνας είναι σχετικά ήπιος και ζεστός, μερικές φορές αρκετά ζεστός, όπως πέρυσι, έτσι τα μελίσσια κράτησαν γόνο ακόμα και το μήνα Δεκέμβριο, οπότε η περυσινή  θεραπεία που έγινε με οξαλικό δεν είχε και τα καλύτερα αποτελέσματα, με επακόλουθο να φανεί  σωρευτικά στο τέλος του Καλοκαιριού 2016 με αρκετές  απώλειες κυψελών. 

Για το λόγο αυτό, τα μελίσσια φέτος έμειναν ως τις αρχές Δεκεμβρίου σε μεγαλύτερο υψόμετρο προκειμένου επιτέλους να καταφέρουν να ...ξεγονιάσουν, ώστε να γίνει  σωστή θεραπεία με το οξαλικό, ελπίζω τουλάχιστον να γίνει έτσι...

Ότι μπορείς να κάνεις σήμερα μην το αφήνεις για αύριο...ο κηρόσκορος δεν περιμένει!!

Φέτος δεν έχει μέλι.

 Έχει όμως πολλά άδεια πλαίσια χωρίς μέλια που γυρίζουν από το μελισσοκομείο για τακτοποίηση στην αποθήκη, όμως αφού  περάσουν πρώτα από τον καταψύκτη...για να μην τα φάει ο κηρόσκορος...

Θεωρητικά αυτό πρέπει να γίνεται. 

Φέτος που τα μελίσσια βάλλονται από πείνα και ασθένειες, τα πλαίσια προς αποθήκευση έρχονται κάθε φορά με τη...σέσουλα.

Αρκετές ξαφνικές απώλειες μικρών αλλά και μεγάλων κυψελών έχουν σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση πολλών πλαισίων με κτισμένες κερήθρες προς αναμονή απολύμανσης στο μικρό μου καταψύκτη και μετά προς τακτοποίηση και αποθήκευση.

Η κατάψυξη των πλαισίων εκτός από τον κηρόσκορο, σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, βοηθά και στην αντιμετώπιση της Nosema ceranae, πιο αναλυτικά για την απολύμανση πλαισίων στον καταψύκτη εδώ  

Όλα αυτά Αύγουστο μήνα, μήνα διακοπών και επισκέψεων, και επιπλέον μήνα...ελαφριάς τεμπελίτιδας και μπερδεμάτων...

Ο κηρόσκορος όμως που πολύ αγαπάει τις κτισμένες κερήθρες μας...δεν κάνει διακοπές, ψάχνει τόπο να αφήσει τα αυγουλάκια του και αν δεν κάνουμε σήμερα, αυτό που πρέπει να κάνουμε και το αφήσουμε για αύριο, μεθαύριο, παραμεθαύριο...θα φάει και τα ξύλα, όχι μόνο τα κεριά στα πλαίσια.

Για να πούμε όμως και τη μαύρη αλήθεια, είχα μια επιπλέον  αργοπορία στη τελική γενική τακτοποίηση, λόγω Αυγούστου και άλλων υποχρεώσεων, πιστεύοντας ότι θα αντέξουν τα πλαίσια ένα  χρονικό διάστημα αναμονής χωρίς να γίνει σημαντική ζημιά που να μην μπορούν να επισκευάσουν οι μέλισσες.

Επιθεωρήσεις στα μελίσσια το Μάρτιο...

Ο Μάρτιος από θέμα καιρού ήταν μια στο καρφί...και μια στο πέταλο.

Τα μελίσσια ευνοημένα από τις ζέστες που έκανε το Φεβρουάριο, είχαν κάνει ανοίγματα σε γόνους και  μερικές κυψέλες μάλιστα πήραν δεύτερο όροφο μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη.

Λίγες όμως τα πήγαν πολύ καλά  στη συνέχεια. 

Η κυψέλη που φαίνεται στη φωτογραφία ξεχώρισε από την αρχή της χρονιάς, αν και έχω "κλέψει" πλαίσια με σφραγισμένο γόνο για να ενισχύσω πιο αδύναμα, αυτή εξακολουθεί να είναι με διαφορά η καλύτερη στο μελισσοκομείο.

Ο πρώτος όροφο όπως  ήταν γύρω στις 20 Μαρτίου, όπου ξεχωρίζουν τα δυο άχτιστα πλαίσια δεξιά και αριστερά του γόνου...

Αφαίρεση γόνου από μεγαλύτερα μελίσσια για ενίσχυση σε μικρότερα...

Είμαστε στις τελευταίες ημέρες του Φεβρουαρίου, έχω κάποια μελίσσια που είναι σχεδόν δεκάρια, έχω όμως και λίγα  που είναι ακόμα τεσσάρια.

Τι να κάνω ;

Να βάλω δεύτερο πάτωμα στα μεγάλα;

 Έχουν αρκετούς γόνους, αλλά δεν ξεχειλίζουν σε υπερβολικό βαθμό από πληθυσμό.

Τα μικρά να  τα αφήσω στη τύχη τους, να αναπτυχθούν χωρίς καμία βοήθεια στο γόνο ;

Ιδού το δίλημμα.

Πήρα κάποια πατώματα μαζί μου στην τελευταία επιθεώρηση που έγινε, με σκοπό να προσθέσω σε μερικά μεγάλα μελίσσια  δεύτερο πάτωμα...τελικά όμως δεν το έκανα.

Αποφάσισα να αφαιρέσω πλαίσια με σφραγισμένο γόνο από τα πολύ μεγάλα και να το δώσω στα πιο μικρά μελίσσια που έχω.
Είπα να μην βιαστώ, ελπίζω όμως να έκανα τη σωστή επιλογή...

Πρώτη γενική επιθεώρηση κυψελών για το 2016...

Τις τελευταίες ημέρες του Ιανουαρίου είχε αρκετά καλό καιρό στη Μάνη, σχεδόν "ανοιξιάτικο" , ευκαιρία λοιπόν για τη πρώτη γενική επιθεώρηση της χρονιάς.

Είχα κάνει επίσης ένα άνοιγμα πριν από λίγες ημέρες για τοποθέτηση βανίλιας (είχα ξεμείνει τότε από προμήθειες και αρκέστηκαν σε μισό σακουλάκι βανίλιας έκαστη κυψέλη ) χωρίς όμως να βγάλω πλαίσια έξω από την κυψέλη.

Θεραπεία με οξαλικό οξύ - Προστασία στη θερμοκρασία κατά τη μεταφορά του..

Είναι η πιο κατάλληλη εποχή για  καταπολέμηση των βαρρόα με οξαλικό οξύ.

Είναι μια αποτελεσματική βιολογική μέθοδος, που πολλοί μελισσοκόμοι προτιμούν.

Βέβαια έχουν ακουστεί κατά καιρούς διάφορα αρνητικά για απώλειες πληθυσμού  μελισσών μετά τη χρήση του...

Υπάρχουν αναφορές ότι ο τρόπος εφαρμογής, επηρεάζει το τελικό ποσοστό  των απωλειών που προκύπτει μετά την εφαρμογή της θεραπείας.

Λένε ότι η εφαρμογή με συσκευή εξάχνωσης έχει λιγότερες απώλειες σε σχέση με την απλή ενστάλαξη σιροπιού με οξαλικό πάνω στις μέλισσες.

Προφανώς μπορεί να έχουν δίκιο.

Προσωπικά δεν διαθέτω τέτοια συσκευή (τουλάχιστον αυτή τη στιγμή).

Οπότε αναγκαστικά και φέτος, θα κάνω εφαρμογή  οξαλικού με  ...ενστάλαξη.

Φέτος όμως έκανα  μια μικρή διαφοροποίηση που ελπίζω να παίξει σημαντικό ρόλο στο τελικό ποσοστό των απωλειών που θα έχω, που σίγουρα θα έχω, γιατί θεραπεία με μηδενικές απώλειες δεν πιστεύω να υπάρχει !!

Φέτος λοιπόν έδωσα μεγαλύτερη προσοχή στη θερμοκρασία του σιροπιού κατά την ενστάλαξη, μεταφέροντας το μέσα σε "θερμοκοιτίδα" ...

"παγοκοιτίδα" για την ακρίβεια που άλλαξε η χρήση της...

Το καλοκαίρι μια χαρά κουβαλούσε τις παγωμένες μπύρες στην παραλία, τώρα μετέφερε το οξαλικό στις μέλισσες.

Η γεμάτη κηρήθρα και η...κατεστραμμένη κηρήθρα...

Ανέλπιστη έκπληξη το μέλι που μπήκε στην κυψέλη λίγο πριν τον τρύγο, κάποια πλαίσια γέμισαν ολοκληρωτικά σε σημείο που ήταν "ασήκωτα" από το βάρος. Άλλο που δεν θέλαμε βέβαια...

Μεγάλη χαρά αισθάνεσαι όταν πιάνεις στα χέρια σου μια τέτοια κερήθρα, νιώθεις να δικαιώνονται οι προσπάθειες που έκανες όλη την προηγούμενη χρονιά.
 Πάντως αν δεν έδινε  το έλατο τις τελευταίες ημέρες το έξτρα μέλι, μάλλον δεν θα ήμασταν και τόσο ...χαρούμενοι.

Για το μέλι που μπήκε στις κηρήθρες ήμασταν χαρούμενοι, για το μέλι που δεν μπορέσαμε να...βγάλουμε από τις κηρήθρες δεν ήμασταν καθόλου χαρούμενοι!!

Ήταν τόσο συμπυκνωμένο που παρόλο τη φυγοκέντριση  στο μελιτοεξαγωγέα δεν έλεγε να βγει στην ολότητα του.

Μήπως ...λιγότερες επιθεωρήσεις...φτιάχνουν δυνατότερα μελίσσια ?

Ο τίτλος συμπυκνώνει μερικές σκέψεις και ένα προβληματισμό σχετικά με αυτό το θέμα.

Η αφορμή για αυτή τη διαπίστωση  ήταν ένα μελίσσι που μεταφέρθηκε ξεχωριστά από τις υπόλοιπες κυψέλες του μελισσοκομείου σε ένα αμυγδαλεώνα για επικονίαση των δέντρων.

Λόγω απόστασης, δέχτηκε λιγότερες επιθεωρήσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα μελίσσια, ίσως και λιγότερη φροντίδα...

Οι αμυγδαλιές είναι μικρά δεντράκια ακόμα, οπότε δεν μπορώ να σκεφτώ ότι το μελίσσι βρήκε άφθονη τροφή και γιαυτό το λόγο αναπτύχθηκε τόσο καλά...

Η συγκεκριμένη κυψέλη βρισκόταν μάλιστα  σε μεγαλύτερο υψόμετρο σε σχέση με τα υπόλοιπα μελίσσια και  το φετινό χειμώνα "ζορίστηκε" περισσότερο από τις άλλες κυψέλες που λιάζονταν δίπλα στη θάλασσα...

Στην αρχή της ανάπτυξης, για τροφή είχε μόνο ...μικρές αμυγδαλιές και λουλουδάκια Ταΰγετου...  

Δέκα πλαίσια κάτω ...οκτώ πλαίσια πάνω...

Στις αρχές της Άνοιξης, όταν ο καιρός δεν έχει ακόμα σταθεροποιηθεί καλά και έχουμε μια ζέστη μια κρύο, όπως τη φετινή χρονιά, η τοποθέτηση δεύτερου πατώματος είναι ένα πρόβλημα...

Δέκα πλαίσια με άδειο χώρο πάνω από ένα μελίσσι που οριακά προσπαθεί να καλύψει το πρώτο πάτωμα και με τον καιρό να κάνει συνέχεια σκαμπανεβάσματα, εε, δεν είναι και ότι καλύτερο για την ανάπτυξή του.

Στα πρώτα πατώματα που έβαλα φέτος την Άνοιξη, είπα να δοκιμάσω ένα ελαφρά διαφορετικό τρόπο τοποθέτησης δεύτερου πατώματος, ευελπιστώντας να έχω καλύτερα αποτελέσματα στην ανάπτυξη και αν είναι παράλληλα δυνατό να υπάρχει και κάποια προστασία σε ξαφνική πτώση της θερμοκρασίας.

Για το λόγο αυτό, άφησα δέκα πλαίσια κάτω και έβαλα... οκτώ πλαίσια πάνω.

Έχω διαβάσει ότι οι οκτάρες κυψέλες αναπτύσσονται καλύτερα την Άνοιξη λόγω θερμοδυναμικής, δεν έχω όμως οκτάρες, δουλεύω με δεκάρες...

Το σκεπτικό ήταν να περιοριστεί ο χώρος της κυψέλης ώστε να είναι πιο εύκολο για το μελίσσι να ελέγξει τη θερμοκρασία του χώρου του.

Αυτό πρακτικά έγινε με την τοποθέτηση δυο τεμαχίων φελιζόλ στις ακριανές θέσεις των πλαισίων   του δεύτερου πατώματος.

Πρώτη βασιλοτροφία για το 2015...

Τις τελευταίες ημέρες του Μαρτίου ξεκίνησα τη πρώτη βασιλοτροφία για το 2015.

 Πέρυσι είχα δοκιμάσει  για πρώτη φορά να κάνω εμβολιασμό με το χέρι, τύπου ζέντερ, τύπου κόβω φυσικά βασιλοκέλια...με όλους τους τρόπους που μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα βασίλισσα!!

Για φέτος προμηθεύτηκα ένα καλύτερο εμβολιαστήρι και έκανα πιο οργανωμένες προσπάθειες, τα αποτελέσματα ήταν  φυσικά πολύ καλύτερα, γιατί όλα  τα πράγματα είναι θέμα εξάσκησης και εμπειρίας.

Έτσι λοιπόν φέτος είχαμε καλύτερα ποσοστά αποδοχής και επιτυχίας στον αριθμό των βασιλικών κελιών...ελπίζω σταδιακά να πηγαίνουμε όλο και καλύτερα...

Ο καιρός ήταν σχετικά καλός την ημέρα που θα γινόταν ο εμβολιασμός, αλλά επειδή έκανε λίγο κρύο αποφάσισα να γίνει ο εμβολιασμός μέσα στο αυτοκίνητο .Όχι τόσο άνετα για τους χειρισμούς, αλλά σίγουρα πιο ζεστά για τις μελλοντικές βασιλοπούλες.

Για να είναι πιο πρακτική η όλη διαδικασία, έφτιαξα μια βάση στήριξης του πλαισίου η οποία μπορεί να τοποθετηθεί και μέσα στο αυτοκίνητο αλλά και οπουδήποτε αλλού πάνω σε μια επίπεδη επιφάνεια.

Η ιστορία μιας βασίλισσας που...ήρθε μέσα σε ένα κουτί από παπούτσια...

Ωραίος και περίεργος τίτλος.

Αλλά ίσως να είναι και ο πιο κατάλληλος για την ιστορία που θέλω να διηγηθώ...

Πριν μερικούς μήνες, αρχές Φθινόπωρου ήταν, κτυπάει το τηλέφωνο και είναι μια νέα μελισσοκόμος που είχε πάει να ελέγξει τις λίγες κυψέλες που είχε αποκτήσει πέρυσι την Άνοιξη  για να δει πως τα πάνε από τις επιθέσεις των σφηκών που πολιορκούσαν εκείνη την εποχή τα μελίσσια της...

Σε όλο το διάστημα της χρονιάς που  είχε τις κυψέλες στην κατοχή της, τις φρόντιζε με μεγάλο ζήλο και κατάφερε μάλιστα  να κάνει και έναν αξιοπρεπέστατο τρύγο μελιού στο τέλος του καλοκαιριού.

Όταν όμως αποκτάς για πρώτη φορά μερικές κυψέλες, είναι λογικό η παραμικρή απώλεια να είναι σημαντικότατη.

Έτσι λοιπόν σε εκείνη την επίσκεψη, βρήκε μια κυψέλη ...σε κακά χάλια.Οι κυψέλες μετά τον τρύγο άρχισαν να έχουν συμπτώματα προβλημάτων και απώλειες πληθυσμού, οι σφήκες ήταν το ...κερασάκι στην τούρτα για να ολοκληρωθεί η καταστροφή.

Στο τηλέφωνο άκουσα μια φωνή να λέει: 

- βρήκα μια κυψέλη με μια ...χούφτα μέλισσες και τη βασίλισσα ζωντανή μέσα...

Όταν έχεις λίγες  κυψέλες μόνο, δεν έχεις και πολλά περιθώρια χειρισμών και επιλογών να κάνεις.

Σώζεις ότι μπορείς, με όποιο τρόπο μπορείς να δοκιμάσεις...

Η πρώτη σκέψη ήταν να σωθεί η βασίλισσα άμεσα, έπρεπε να της δοθεί ένα νέο βασίλειο μακριά από την περιοχή που ήταν οι σφήκες.

Πρότεινα να δημιουργήσει μια  νέα μικρή κυψέλη με λίγο πληθυσμό "κλέβοντας" από ένα πλαίσιο από τις κυψέλες που ήταν σε καλύτερη κατάσταση και να μεταφέρει ξεχωριστά τη βασίλισσα με ασφάλεια, προκειμένου να κάνουμε σωστή εισαγωγή με κλουβάκι στο νέο χώρο τοποθέτησης. 

- που να την βάλω για να την μεταφέρω, ήταν η ερώτηση.

- όπου μπορείς, αρκεί να μην φύγει και να παίρνει αέρα...

- έχω ένα κουτί από...παπούτσια στο αυτοκίνητο, ήταν η απάντηση.

(το συγκεκριμένο κουτί δεν είναι το ...αυθεντικό με το οποίο ήρθε τελικά η βασίλισσα, αλλά βρήκα ένα σχεδόν ίδιο...για τις ανάγκες της  φωτογράφισης) 

Σωληνάκι για διεγερτική τροφοδοσία στο καπάκι κυψέλης...

Το πειραματικό στοιχείο είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό του κάθε μελισσοκόμου.
Τίποτα από τη σημερινή μελισσοκομική πραγματικότητα δεν θα υπήρχε, αν κάποιοι άνθρωποι παλιότερα δεν δοκίμαζαν και δεν προσπαθούσαν να βρουν ευκολότερες λύσεις για να διευκολύνουν την εργασία τους...

Φυσικά δεν σημαίνει ότι κάθε προσπάθεια συνοδεύεται αυτόματα και από απόλυτη  επιτυχία με την πρώτη δοκιμή!

Αυτό που γράφω έχει να κάνει με τις πρόσφατες προσπάθειές μου να βάλω τα ελάχιστα γραμμάρια σιροπιού μέσα στην κυψέλη, χωρίς όμως να ενοχλώ συχνά τις μέλισσες, ή να τρυπήσω το καπάκι και φυσικά αν θα ήταν εφικτό, να μην κάνω και πολλά δρομολόγια μαζί.

Με ότι βέβαια πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα έχει αυτή η προσπάθεια ταυτόχρονα...διότι είναι κομματάκι δύσκολο να συνδυαστούν όλα αυτά μαζί χωρίς να προκύψουν θέματα που δεν τα έχουμε υπολογίσει όταν ξεκινούμε να υλοποιήσουμε την αρχική μας ιδέα... 

Στο "πείραμα " που κάνω σε μια κυψέλη, προσπαθώντας να συνδυάσω όλα τα παραπάνω είμαστε ακόμα στο στάδιο ...ρυθμίσεις στην πραγματικότητα.

Δεν είναι εύκολο.
Δεν παραιτούμαι, αλλά επειδή θέλω να δουλέψει κάτι άμεσα για φέτος, έστω και αν δεν πληρεί όλες τις παραμέτρους που θα ήθελα...αποφάσισα για αρχή να κάνω το ακόλουθο:

Τι είναι πάλι αυτό?

Περίπου κάνει ότι και η τάπα τροφοδοσίας στο καπάκι, αλλά για μικρές ποσότητες (προς το παρόν) 
Τοποθετείται πολύ εύκολα, δεν τρυπάμε μόνιμα το καπάκι και στοιχίζει σχεδόν τίποτα.Αυτά.

Όπως βολεύεται ο καθένας και όπως έχει συνηθίσει...σε περίπτωση όμως που κάποιος θα ήθελε να το δοκιμάσει παραθέτω τον τρόπο υλοποίησης.

Με ένα κατσαβίδι ή άλλο αντίστοιχο εργαλείο δημιουργούμε μια στρογγυλή οπή στη σήτα του καπακιού, προς την εσωτερική πλευρά.

Ανανέωση τροφών με τοποθέτηση βανίλιας στις κυψέλες

Εδώ και αρκετές μέρες βρέχει συνέχεια, οι προβλέψεις λένε ότι ο καιρός θα συνεχιστεί έτσι και την επόμενη εβδομάδα,οι μέλισσες μένουν εγκλωβισμένες μέσα στις κυψέλες τους επειδή δεν μπορούν να πετάξουν για συλλογή τροφής...

Μήπως πεινάνε ?

Μήπως έχουν ξεμείνει από φαγητό τώρα που έχουν ξεκινήσει γόνους και δεν μπορούν να πετάξουν εξαιτίας της κακοκαιρίας ?

Περίμενα ένα μικρό άνοιγμα του καιρού αρκετές ημέρες, πάνω που έλεγα ότι σε λίγο θα πάω να ανοίξω για έλεγχο, ο καιρός άλλαζε απότομα και έφερνε καταιγίδες...

Τελικά τα κατάφερα, αν και πήρα ...ομπρέλα μαζί μου, έκανα την αποκατάσταση τροφών με ήλιο και σύννεφα χωρίς βροχή.

Πήρα φρέσκες βανίλιες να τους βάλω για την όρεξη,   

ήθελα να ξεκινήσω και διεγερτική με θυμόλη, αλλά λόγω καιρού θα το αφήσω λίγο ημέρες ακόμα...δοκιμάζω πειραματικά ένα καινούργιο τρόπο τροφοδότησης  και θέλω να δω πως θα τα πάει στην πράξη... 

Οι μέλισσες πάντως τα παλιά σακουλάκια από τις βανίλιες τα είχαν ...γλύψει στην κυριολεξία!

Πρώτη γενική επιθεώρηση κυψελών για το 2015

Χθες είχε μια ωραιότατη λιακάδα, εκμεταλεύτηκα  την ευκαιρία για μια γενική επιθεώρηση στα μελίσσια.

Είχε γίνει άλλη μια πριν από ένα δεκαήμερο περίπου, αλλά χωρίς να βγουν πλαίσια από τις κυψέλες ώστε να γίνει γνωστή η ακριβής κατάσταση των μελισσιών αυτή την εποχή, απλά σηκώνοντας μόνο λίγο το κηρόπανο.

Χθες λοιπόν φάνηκε ακριβώς πως είναι τα μελίσσια μας...

Από όλα έχει ο μπαξές !

Μερικές είναι ωραιότατες, σε σχέση με την εποχή πάντα.
Άλλες είναι απλά καλές και μερικές άλλες ετοιμάζονται για ..."άντε γεια" ( δικιά μου ονομασία συνδρόμου) ευτυχώς είναι μόνο 2-3 πολύ μικρούλες που δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν να βγάλουν το χειμώνα τελικά.

Δυο  πολύ μικρούλες κυψέλες όμως βρέθηκαν σχεδόν με μια χούφτα μέλισσες, οπότε τις διέλυσα από  τώρα.

Έχουν αρχίσει να ρίχνουν γόνους στα πιο ζεστά σημεία της κυψέλης.

Το πρώτο άνοιγμα των κυψελών το 2015 για επάρκεια τροφής και παρατηρήσεις μετά τη θεραπεία για βαρρόα...

Οι μέλισσες μας ξεχειμωνιάζουν δίπλα στη θάλασσα και συνήθως δεν έχουν θέματα με τη χειμερινή τροφή τους, αλλά το τελευταίο διάστημα λόγω της κακοκαιρίας που έκανε, ανησύχησα μήπως έχουν ξεμείνει από φαγητό...

Χιόνια έχουμε μόνο στις κορυφές των βουνών που μας περιβάλουν, 

"Σφίξιμο" των μελισσιών για ξεχειμώνιασμα και το ...μέλι απ' έξω

Έχω μερικές φετινές παραφυάδες που δεν "πατούν " καλά όλα τα πλαίσια της κυψέλης τους, σε προηγούμενη επιθεώρηση εντόπισα το πρόβλημα αλλά δεν μπορούσα να αποφασίσω ποιο πλαίσιο να αφαιρέσω από όλα γιατί ή θα είχαν σφραγισμένο γόνο ή θα είχαν γύρη και μέλι διάσπαρτα...

Μου ήταν δύσκολο νοητικά να τους αφαιρέσω πλαίσια με τροφές ( ήταν μισογεμάτα και λυπόμουν να τους πάρω το φαγητό με τον χειμώνα μπροστά τους ) ευελπιστώντας όμως  στην επόμενη επιθεώρηση να αυξηθεί ο πληθυσμός από τις νέες μέλισσες που θα γεννιόντουσαν από το σφραγισμένο γόνο τα άφησα για  να καλυφθούν μελλοντικά με αυτό τον τρόπο τα πλεονάζοντα πλαίσια.
Πράγμα το οποίο όμως δεν έγινε στο μέγεθος που θα ήθελα ...

Τακτοποίηση πλαισίων στην κυψέλη...

Όταν είσαι στα πρώτα μελισσοκομικά σου βήματα, το να τακτοποιήσεις τα πλαίσια μέσα σε μια κυψέλη μοιάζει λίγο με ...Γολγοθά.

Το σημαντικότερο είναι ότι δεν ξέρεις που ακριβώς να  βάλεις τι και όταν σκέφτεσαι πως να το κάνεις και έρχεται η ώρα αυτή, όλο και κάτι δεν γίνεται σωστά και βρίσκεσαι με όλα τα πλαίσια εκτός κυψέλης και τις μέλισσες ολόκληρου  του μελισσοκομείου  να σε έχουν πάρει στο ...κυνήγι.

Δεν είμαι σε θέση να γράφω συμβουλές για μελισσοκόμους, γιατί...χρονικά σαν μελισσοκόμος είμαι κάπου στην τάξη του...δημοτικού.
(από το νηπιαγωγείο έχω πάρει όμως απολυτήριο) 

Όμως ακριβώς επειδή είμαι νέα στο "άθλημα" μπορώ να καταλάβω τον "πόνο" του νέου μελισσοκόμου που αντιμετωπίζει αυτό το θέμα γιατί σχετικά μέχρι πρόσφατα ήταν και για μένα μια σημαντική δυσκολία.

Θεωρητικά, ξέρουμε τι να κάνουμε, αλλά στην πράξη δεν είναι το ίδιο...

Στη θεωρία λοιπόν  γνωρίζουμε ότι βάζουμε το γόνο στη μέση δίνοντας χώρο στη βασίλισσα για να γεννήσει και μετά προς τις άκρες δεξιά και αριστερά βάζουμε τις γύρες και μετά τα μέλια, αυτά!

Ωραία.

Αυτό όμως στην πράξη βγάζει τα μισά πλαίσια εκτός κυψέλης και τις μέλισσες εκτός ...εαυτού με ότι συνέπειες έχει αυτό για εμάς...

Για να μην έχουμε λοιπόν  όλα αυτά, βγάζουμε αρχικά το πρώτο ή το δεύτερο πλαίσιο (προσωπικά  με βολεύει καλύτερα το δεύτερο ) από την άκρη της κυψέλης, πιέζοντας πρώτα όμως με το ξέστρο μας τα διπλανά του πλαίσια ώστε να δημιουργηθεί  ο απαραίτητος χώρος για να μπορέσει να ανασηκωθεί και το τοποθετούμε κάθετα όρθιο στα πλαϊνά της κυψέλης μας προσέχοντας παράλληλα μην έχουμε πάρει και την βασίλισσα μαζί.

Συνήθως δεν κόβει βόλτες στα ακριανά πλαίσια, αλλά καμιά φορά φτάνει και εκεί η χάρη της και καλό είναι να το προσέχουμε.
Εναλλακτικά αν έχουμε στήριγμα για το πλαίσιο το τοποθετούμε εκεί για περισσότερη ασφάλεια.

Εδώ είναι τώρα το σημαντικό, δεν πιάνουμε ένα - ένα πλαίσιο βλέπουμε τι έχει το βγάζουμε έξω και μετά δεν θυμόμαστε που να το βάλουμε...