Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Πως διαχωρίζουμε το ελαιόλαδο από τη μούργα του...

Όσοι είναι ελαιοπαραγωγοί προφανώς γνωρίζουν πως να ξεχωρίσουν το ελαιόλαδο από τα φυσικά κατάλοιπα (μούργα), που μένουν στον πάτο της δεξαμενής στην οποία  φυλάνε το λάδι τους.

Η περιβόητη "μούργα" είναι ένα απολύτως φυσικό κατάλοιπο που αφήνει το ελαιόλαδο μετά από ένα χρονικό διάστημα.

Υπάρχουν μικρές πρέσες που κυκλοφορούν στην αγορά και μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά με μηχανικό τρόπο, αλλά με την προσθήκη φίλτρων, είτε χάρτινων, είτε υφασμάτινων, εδώ όμως θα δούμε τον...απλό παραδοσιακό  τρόπο, με τον οποίο θα καταφέρουμε να πάρουμε μέχρι και την τελευταία σταγόνα  λαδιού που υπάρχει στη δεξαμενή μας.

Αν υπάρχει κάνουλα στη δεξαμενή είναι σχετικά εύκολο, η μούργα μένει στον πάτο μετά από ένα χρονικό διάστημα με φυσικό τρόπο από μόνη της. Αυτό ποικίλει από μερικές εβδομάδες έως μερικούς μήνες...

Αν όμως το δοχείο μας έχει σταθερό πάτο χωρίς κάνουλα ή θέλουμε να καθαρίσουμε και τα τελευταία λίτρα του ελαιολάδου μας  που στο τέλος ανακατεύονται με την μούργα κάνουμε τα ακόλουθα :

Αδειάζουμε σε μεγάλες λεκάνες τα τελευταία κιλά ελαιόλαδου που δεν είναι καθαρό, αυτό που έχει ανακατευτεί με τη μούργα και φαίνεται θολό, το σκεπάζουμε σε δροσερό και σκοτεινό μέρος και το αφήνουμε για αρκετές μέρες στην ησυχία του.

Μετά θα εκπλαγούμε από το πόσο καθαρό λάδι έχει ανέβει πάλι στην επιφάνεια πάνω από τη μούργα.Με ένα μικρό μπρίκι ή μια κουτάλα, μπορούμε να το βάλουμε καθαρό πια σε μπουκάλια ή όπου αλλού θέλουμε.





 Πάλι όμως θα υπάρχει κάποια ποσότητα λαδιού που θα υπάρχει μέσα στη λεκάνη που δεν θα μπορούμε να την πάρουμε γιατί "θολώνει" την ώρα που προσπαθούμε να το πάρουμε με την κουτάλα...

Δεν πειράζει.

Ρίχνουμε ότι έχει περισσέψει μέσα σε μπουκάλια πλαστικά του νερού.




Τα αποθηκεύουμε πάλι σε σκοτεινό και δροσερό μέρος, μετά από τουλάχιστον 10 ημέρες, όσο μεγαλύτερο το χρονικό διάστημα αναμονής τόσο καλύτερο το αποτέλεσμα, ανάλογα φυσικά και με την ποσότητα της μούργας που περιέχει το κάθε μπουκάλι, θα έχει καθαρίσει και άλλο λάδι, θα εκπλαγούμε πάλι από την ποσότητα του καθαρού λαδιού που θα προκύψει.

Επειδή δεν είναι εύκολο να το αδειάσουμε, γιατί θα θολώσει πάλι, κάνουμε το ακόλουθο.




Τοποθετούμε το μπουκάλι μας μέσα σε μια πλαστική λεκάνη και με ένα κοφτερό μαχαίρι ...



Τρυπάμε χωρίς κραδασμούς, 1-1,5 εκ. πάνω από το σημείο όπου έχει κατασταλάξει η μούργα...



το καθαρό λάδι θα αρχίσει να τρέχει μέσα στη λεκάνη.




Έως τώρα έχουμε το πώμα του μπουκαλιού βιδωμένο, αυτό δεν επιτρέπει στο λάδι να τρέξει με ροή, μόνο όταν ανεβαίνουν φυσαλίδες αέρα στην επιφάνεια...




 ανοίγουμε σιγά-σιγά λοιπόν και το πώμα και έχουμε έτσι τη ροή που θέλουμε.



Αφαιρούμε το μπουκάλι από τη λεκάνη λίγο πριν η στάθμη του λαδιού φτάσει στο επίπεδο της μούργας.

Φαντάζομαι  εννοείται ότι η όλη "επιχείρηση" καλό είναι να εξελίσσεται μέσα στο νεροχύτη για ευνόητους λόγους...

Μέσα στη λεκάνη μας έχουμε πια μόνο καθαρό λάδι που μπορούμε να το πάρουμε εύκολα.




Ότι μούργα έμεινε στον πάτο από τα τρυπημένα μπουκάλια δεν τη πετάμε.Είναι χρήσιμη και αυτή. 

Όταν θέλουμε να ανάψουμε το τζάκι μας, ρίχνουμε λίγη...μούργα πάνω στα ξύλα και εγένετο ...φως πολύ εύκολα.



Είναι ένα εξαιρετικό φυσικό προσάναμμα χωρίς χημικά πρόσθετα.

Αν το ανακατέψουμε και με λίγο πριονίδι μπορεί να πάρει πιο στερεή μορφή.

Η μέθοδος του "τρύπιου μπουκαλιού" εκτός από το λάδι μπορεί δοκιμασμένα να καθαρίσει και τα τελευταία λίτρα κρασιού που υπάρχουν στο βαρέλι μας.

 Ακολουθούμε ακριβώς την ίδια διαδικασία και έτσι μπορούμε εύκολα να απολαύσουμε το κρασάκι μας μέχρι το τελευταίο ποτηράκι του!!!


4 σχόλια:

  1. Καλά στο είχε γράψει είσαι όαση!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να πούμε, καμιά φορά έχω μερικές ιδέες που λειτουργούν, κάπου, κάποτε...

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ, αλλά για την τάξη των πραγμάτων η σωστή λέξη είναι "ωραία"...θηλυκού γένους είμαι.

      Διαγραφή