Σύλληψη αφεσμού με ...γλάστρα...

Μπήκε κανονικά καλοκαίρι πια, πάει αρκετός καιρός από τότε που έγραψα την τελευταία μου ανάρτηση...

Ο διαθέσιμος χρόνος  μου για ενασχόληση με το blog το τελευταίο διάστημα ήταν ελάχιστος.
 Όταν  κάποιες φορές υπήρχε λίγος διαθέσιμος χρόνος, είχα προσωρινά μετακομίσει  σε τόπο που δεν υπάρχει σύνδεση με το ίντερνετ...οπότε γιοκ δυνατότητα για αναρτήσεις...

Ζητώ συγνώμη  για την "έλλειψη" ανάγνωσης κειμένων...αν υπήρξε σε κάποιον.

Κάλιο αργά, παρά ποτέ.

Για σήμερα λοιπόν υπάρχει ένα θέμα λίγο εκτός εποχής, αλλά συμβαίνει καμιά φορά, σύλληψη αφεσμού στα μέσα Ιουνίου.

Φέτος άλλαξα περιοχή για τα μελίσσια μου, επέλεξα να ανέβω ακόμα πιο ψηλά στον Ταΰγετο, ελπίζοντας ότι θα έχω καλύτερες συνθήκες το καλοκαίρι.

 Πιο πολύ πετρέλαιο για να φτάσεις εκεί, αλλά πολύ πιο δροσερά και "πράσινα" σε σχέση με την προηγούμενη τοποθεσία...

Εκεί λοιπόν πριν 10 περίπου ημέρες, εστίασε  το ματάκι μου πάνω σε ένα ψηλό κλαδί μιας καρυδιάς, είδα κάτι να μαυρίζει ανάμεσα στα πράσινα φύλλα και φυσικά δεν ήταν καρύδια, ήταν ένας ωραίος αφεσμός !

Χαρά μεγάλη για το εύρημα, αλλά ο αφεσμός  ήταν στα 3-4 μέτρα ύψος, οπότε η χαρά πήγε περίπατο, γιατί το κλαδί ήταν εντελώς στην άκρη της φυλλωσιάς και το δέντρο όχι και τόσο της προκοπής για αναρρίχηση.

Όμως θέληση να υπάρχει και όλο και κάτι μπορεί να σκαρφιστεί ο "Μαγκάιβερ"...

Εκεί κοντά βρίσκεται μια καλύβα, ψάχνοντας  στην αυλή της, βρήκα  μια παλιά πλαστική γλάστρα και ένα ξύλινο κοντάρι που το είχαν για ιστό σημαίας, είχα και λίγο πλαστικό σπάγκο στο αυτοκίνητο, έτοιμο το εργαλείο σύλληψης αφεσμού!

Κατασκευή φου-φου από παλιό μεταλλικό δοχείο

Αν σας αρέσουν οι τηγανιτές πατάτες στα ξύλα ή ψάχνετε για ένα εύκολο τρόπο μαγειρέματος όταν πάτε εκδρομή στην εξοχή, υπάρχει μια εύκολη λύση για αυτό.

Μια αυτοσχέδια φου-φού με σχεδόν μηδενικό κόστος.

Ουσιαστικά το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα σχετικά μεγάλο μεταλλικό δοχείο, λίγο τσιμέντο και μερικά κομμάτια σίδερο για τη στήριξη, αν ψάξουμε στην αποθήκη μας όλο και κάτι θα βρούμε που μπορεί να μας εξυπηρετήσει στη κατασκευή μας...

Η αρχική έμπνευση για τη φου-φου, ήρθε από αντίστοιχες  κατασκευές που είχαν κάνει στο παρελθόν  δυο φίλοι.

 Με βαρελάκι μπύρας η πρώτη και με το "κουφάρι" μιας μεταλλικής ηλεκτρικής σκούπας η δεύτερη, προστέθηκε και λίγο ψάξιμο στο διαδίκτυο για περαιτέρω βελτίωση και με λίγη δουλίτσα έτοιμη και η δική μας φου-φού.

Ας δούμε αναλυτικά τώρα όλη τη διαδρομή "δημιουργίας"...

Κατασκευή γεννήτριας 12V με δυναμό αυτοκινήτου

Σήμερα για θέμα έχουμε μια αυτοσχέδια κατασκευή που μπορεί να φανεί χρήσιμη σε αρκετές διαφορετικές περιπτώσεις.

 Μια  γεννήτρια 12V που φτιάχτηκε με ένα δυναμό αυτοκινήτου  και έναν απλό βενζινοκινητήρα 4T, χρησιμοποιείται  για να τροφοδοτεί το ελαιοραβδιστικό στη συλλογή ελαιοκάρπου, αλλά πιστεύω ότι μπορεί να τροφοδοτήσει και οποιοδήποτε άλλο μηχάνημα λειτουργεί με 12v. 

Έχει φτάσει αισίως τα έξι χρόνια λειτουργίας και ...αντέχει ακόμα.
Το  αγαπημένο άτομο που υλοποίησε τη κατασκευή πολύ πρόθυμα κατόπιν αιτήματος μου,  δεν βρίσκεται σήμερα εν ζωή, κάθε χρονιά όμως όταν έρχεται η ώρα του λιομαζώματος και   πιάνουμε τη γεννήτρια στα χέρια μας, "αγγίζουμε" πάλι το δικό του δημιουργικό "χέρι"...

Λιτή και απέριττη στη κατασκευή της η γεννήτρια, έχει τα άκρως απαραίτητα...αλλά είναι πλήρως λειτουργική.

- Βενζινοκινητήρα 
- Δυναμό 
- Τροχαλία
- Ρυθμιστή τάσης
- Βάση στήριξης
- Ρόδες
- Χειρολαβή

Επισκευή σε χερούλι μπρικιού ...με ξύλο ελιάς...

Πολλές φορές έχουμε μικροαντικείμενα στο σπίτι όπου μετά από κάποιο διάστημα εντατικής χρήσης τους, παρουσιάζουν προβληματάκια, συνήθως  το κόστος επισκευής τους δεν είναι σημαντικό, το  δύσκολο είναι να βρεθεί το σωστό ανταλλακτικό τη στιγμή που το χρειάζεσαι, ενώ  καμιά φορά συμβαίνει να μην μπορείς καν να βρεις  ανταλλακτικό για το αντικείμενο που θες να επισκευάσεις...

Ένα απλό παράδειγμα είναι το  μπρίκι που φτιάχνουμε καφέ.

Συμβαίνει μερικές φορές να είναι γερό το μεταλλικό τμήμα του, αλλά η πλαστική χειρολαβή είναι για πέταμα, σκέφτεσαι να το πετάξεις ολόκληρο στα σκουπίδια να ησυχάσεις μια και καλή, που να ψάχνεις τώρα να βρεις ανταλλακτικό που να είναι συμβατό με το κάθε τύπου μπρικάκι... 

Είχα μια τέτοια περίπτωση με ένα  μπρίκι πριν λίγο καιρό και σκέφτηκα  αντί να ψάχνω για πλαστικό ανταλλακτικό, να δοκιμάσω μια ..."δημιουργική" επέμβαση με ένα κομμάτι ξύλου από ελιά.

Ιδού το αποτέλεσμα.

Εντυπωσιάστηκα από την "εικαστική" δημιουργία που προέκυψε και είπα να το φωτογραφίσω μήπως και φανεί χρήσιμο σε όποιον σκέφτεται να ξεφορτωθεί στα σκουπίδια το χαλασμένο του μπρικάκι...

Εκτός από την εξοικονόμηση χρημάτων, υπάρχει πάντα και η χαρά της δημιουργίας...ένα χερούλι "έργο τέχνης" φτιαγμένο από ατόφιο ξύλο ελιάς !  

Αν δεν έχετε κοντά σας κάποια ελιά, βρείτε κάποιο άλλο ανάλογο δέντρο, επίσης καλό είναι το ξύλο να έχει κοπεί λίγο καιρό πριν, ώστε να μην έχει χυμούς και έτσι να είναι πιο σωστή η επεξεργασία του.

Διαλέγουμε ένα κομμάτι ξύλου που να είναι δίχαλο, θα το κόψουμε στο επιθυμητό μέγεθος και θα αφαιρέσουμε το ένα τμήμα του αφήνοντας όμως ένα μικρό "τακουνάκι" ξύλου για να μπορέσουμε να το στηρίξουμε πάνω στο μπρίκι.

Νυκτερινή μεταφορά κυψελών με φακό...στο μπράτσο...

Όταν μεταφέρουμε κυψέλες τη νύκτα, είναι δύσκολο να έχουμε σωστό φωτισμό σε κάθε βήμα μας γιατί τα χέρια μας είναι απασχολημένα με τις κυψέλες και δεν μπορούμε να κρατάμε ταυτόχρονα και φακό στο χέρι...

Μπορεί να χρησιμοποιούμε τα φώτα του αυτοκινήτου ή κάποιο μεγάλο προβολέα με μπαταρία για γενικό φωτισμό του χώρου, αλλά και πάλι δεν θα καταφέρουμε να φωτίσουμε επαρκώς τα σημεία που πατούν τα ποδαράκια μας.

Μια λύση είναι ο φακός κεφαλής, αλλά φορώντας μελισσοκομική μάσκα, είναι κομματάκι δύσκολο να στερεωθεί σωστά στο κεφάλι μας.

Έτσι όταν πρόσφατα βρήκα ένα μικρό πλακέ φακό, σκέφτηκα ότι αντί για  φακό κεφαλής θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω ένα φακό...στο χέρι και συγκεκριμένα πάνω στο μπράτσο, ώστε  τα χέρια να μένουν  ελεύθερα για το κουβάλημα κυψελών.

Είναι ένα πολύ ελαφρύ φακουδάκι με λάμπες led γεγονός που του επιτρέπει να έχει πολύ δυνατό φωτισμό με ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας.

Επίσης το ότι είναι πλακέ, το κάνει πολύ εύχρηστο στο να στερεωθεί στο χέρι μας με ένα απλό λάστιχο.

Κατασκευή ενός...ευρηματικού κοτετσιού...

Έχω  φωτογραφήσει εδώ και αρκετό καιρό, το κοτέτσι που βρίσκεται στην αυλή ενός φιλικού σπιτιού, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα κατασκευής και...έμπνευσης που πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να δημοσιοποιηθεί ως πηγή ιδεών για όποιον ενδιαφέρεται για δημιουργία κοτετσιού. 

Μικρές και εύκολες επεμβάσεις στο τρόπο κατασκευής που λύνουν όμως κυριολεκτικά τα χέρια και κάνουν τη διαχείριση-  επίβλεψη ενός κοτετσιού πολύ πιο εύκολη και αποτελεσματική.

Ας ρίξουμε μια ματιά στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά...με τα απλά κοτέτσια... 

Κατασκευή μελισσοκομικών γαντιών...με απλά δερμάτινα γάντια

Τα μελισσοκομικά γάντια είναι ένα βασικό στοιχείο  προστασίας  στον εξοπλισμό του κάθε μελισσοκόμου, (υπάρχουν βέβαια και κάποιοι "τολμηροί" που δουλεύουν χωρίς ...γάντια) στην αγορά υπάρχει μεγάλη ποικιλία για να διαλέξει ο καθένας αυτό που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του ...και στη τσέπη του.

Πρόσφατα τα μελισσοκομικά γαντάκια που είχα, έκαναν τρυπούλες από τη χρήση και χρειάζονταν αλλαγή.

Το κοντινότερο μελισσοκομικό κατάστημα απέχει 50 χιλιόμετρα από τον τόπο κατοικίας μου για αγορά καινούργιων, οπότε για άμεση αντικατάσταση τους, σκέφτηκα να εφαρμόσω στη πράξη μια ιδέα που είχα διαβάσει στο παρελθόν από συνάδελφο μελισσοκόμο, για κατασκευή μελισσοκομικών γαντιών από απλά δερμάτινα γάντια του εμπορίου. 

Μπορούμε σχετικά εύκολα να βρούμε λευκά δερμάτινα γάντια στα καταστήματα που έχουν ανάλογα είδη.

Εξαιρετικά είναι αυτά της εταιρείας BELLOTA, μαλακό δέρμα με καλή εφαρμογή και κόστος γύρω στα 5 ευρώ.

Θα χρειαστούμε επίσης λίγο  χοντρό ύφασμα τύπου τζιν ή κάτι ανάλογο και φυσικά κάποιον που να γνωρίζει από...ραπτομηχανή και γάζωμα. 

Δεν είχα διαθέσιμο μπλε τζιν, βρήκα κομμάτια από ένα παλιό μαύρο, τα γύρισα ανάποδα (για να είναι πιο ανοιχτόχρωμα ώστε να ερεθίζονται λιγότερο οι μέλισσες) και ξεκίνησα τη...δημιουργία.  

Κυκλοθερμικός φούρνος και πατέντα για τηγάνισμα με ξύλα...

Σήμερα δεν έχει ιστορίες για μέλισσες...

 Σήμερα θα περιγράψω δυο "έξυπνες" κατασκευές που φωτογράφησα πρόσφατα και κάνουν  το ψήσιμο και το τηγάνισμα στα ξύλα ...παιχνιδάκι.

Ο φούρνος εξωτερικά μοιάζει με ένα συνηθισμένο ξυλόφουρνο, όμως έχει εντελώς διαφορετικό τρόπο  λειτουργίας, είναι ένας κυκλοθερμικός φούρνος, έτσι λέγεται.

Η βασική διαφορά του σε σχέση με τους παραδοσιακούς φούρνους είναι ότι μπορεί να τροφοδοτείται συνέχεια με ξύλα και έτσι να έχουμε συνεχόμενη, σταθερή και ελεγχόμενη θερμοκρασία την ώρα που ψήνουμε το φαγητό μας.

Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορα μοντέλα αυτού του τύπου ψησίματος.

Ο φούρνος που φωτογράφησα είναι αυτοσχέδιος και βρίσκεται στο κήπο φιλικού σπιτιού, σχεδιάστηκε με πολύ μεράκι και κόστισε πολύ λιγότερο σε σχέση με έναν έτοιμο.

Είναι κατασκευασμένος από απλή λαμαρίνα 3 mm, αλλά μπορεί κάλλιστα φαντάζομαι να γίνει και  με inox.

Το μεταλλικό εσωτερικό τμήμα του κατασκευάστηκε σε ένα σιδεράδικο, το υπόλοιπο εξωτερικό, χτίστηκε επιτόπου.

Οι κλασικοί φούρνοι θέλουν προθέρμανση για να λειτουργήσουν και μετά η θερμοκρασία σιγά -σιγά πέφτει όσο περνάει η ώρα...

Στο κυκλοθερμικό φούρνο δεν έχουμε τέτοιο θέμα, όσο βάζουμε ξύλα στην εστία του, έχουμε σταθερή θερμοκρασία.

Πατέντα για εύκολο σάκιασμα του καρπού των ελιών

Μια και είμαστε σε ελαιοκομική περίοδο και σε πολλές περιοχές έχει αρχίσει ήδη η συγκομιδή των ελιών, σκέφτηκα να κάνω επανάληψη μια παλαιότερη ανάρτηση με μια πατεντούλα για το σάκιασμα του καρπού.
Είναι κάτι απλό και γρήγορο, μπορείς να το  φτιάξεις πολύ εύκολα και να κάνεις τη δουλειά του σακιάσματος χωρίς πολύ κόπο.
 Για όσους λοιπόν δεν έτυχε να το διαβάσουν, τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να το μάθουν.Για όσους το γνωρίζουν, είναι ευκαιρία για μια ...επανάληψη.


Με μηδενικό κόστος μπορούμε να φτιάξουμε μια εύκολη πατέντα που μας επιτρέπει να βάλουμε το καρπό των ελιών πολύ εύκολα και γρήγορα στο τσουβάλι.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι ένας άδειος μεγάλος  κουβάς σαν αυτούς που έχουν μέσα πλαστικό χρώμα για βάψιμο και ...3 βίδες.

Αυτό είναι όλο !

Λιώσιμο παλιών πλαισίων κεριού με αυτοσχέδια πρέσα...

Κάποια στιγμή οι κηρήθρες μας παλιώνουν, μαυρίζουν και τα κελιά τους μικραίνουν σε μέγεθος, γίνονται εστίες ασθενειών, εεε, καιρός να πάνε για λιώσιμο !! 

Μια κουβέντα είναι αυτό τώρα.

Μέχρι τώρα έχω λιώσει κατά καιρούς λίγα κεριά από παλιά πλαίσια, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να βγάλω όλη την ποσότητα κεριού που ήταν μέσα στην άμορφη μάζα που προσπαθούσα να λιώσω...

Για το λόγο αυτό, την τελευταία φορά επιστράτευσα ...τα "μεγάλα" μέσα !!

Αυτοσχέδια "πρέσα" κεριού με τενεκέ ...από λάδι.

Η σχεδιαστική προσπάθεια μετράει...το "σωστό" αποτέλεσμα θα έρθει σιγά-σιγά.

Αφού μάζεψα τα υλικά που χρειαζόμουν (εννοείται φυσικά  ότι η κατασκευή έγινε με ότι παλιοσίδερα βρέθηκαν στην αποθήκη) και αφού τα έκοψα στα σωστά μεγέθη...πήγα για συναρμολόγηση...

Ευχαριστώ πολύ το καλό παλικάρι που προσφέρθηκε να δουλέψει  την ηλεκτροκόλληση   και έκανε μια ωραία στιβαρή κατασκευή ακριβώς όπως την είχα φανταστεί.

Βελτίωση μελιτοεξαγωγέα και...λίγο μέλι...

Έχουμε ένα αυτοσχέδιο χειροποίητο inox μελιτοεξαγωγέα, θέλει λίγο παραπάνω...δουλειά για να βγάλουμε το μέλι, αλλά στο τέλος πάντα τα καταφέρνουμε.

Επειδή από κατασκευής του έχει μόνο θήκη για τη στήριξη των πλαισίων, αλλά όχι προστατευτικό πλέγμα, έχουμε αρκετές απώλειες από σπασμένες κερήθρες ....

Οπότε έπρεπε να γίνουν κάποιες βελτιώσεις προκειμένου φέτος να μπορέσουμε να δουλέψουμε με μεγαλύτερη άνεση.

Το πατεντιάρικο "βαρελάκι μελιού" ήταν κάπως έτσι...

Χωρίς ποδαράκια της προκοπής και χωρίς εσωτερικό  πλέγμα για τα πλαίσια. 
Οπότε ξεκινήσαμε πρώτα με τα ποδαράκια, κομμάτια από απλές γωνιές σιδήρου στις οποίες έγιναν "μυτούλες" με τον τροχό και ύστερα πιέστηκαν στο κατάλληλο σημείο ώστε να λυγίσουν...

Σωληνάκι για διεγερτική τροφοδοσία στο καπάκι κυψέλης...

Το πειραματικό στοιχείο είναι αναπόσπαστο χαρακτηριστικό του κάθε μελισσοκόμου.
Τίποτα από τη σημερινή μελισσοκομική πραγματικότητα δεν θα υπήρχε, αν κάποιοι άνθρωποι παλιότερα δεν δοκίμαζαν και δεν προσπαθούσαν να βρουν ευκολότερες λύσεις για να διευκολύνουν την εργασία τους...

Φυσικά δεν σημαίνει ότι κάθε προσπάθεια συνοδεύεται αυτόματα και από απόλυτη  επιτυχία με την πρώτη δοκιμή!

Αυτό που γράφω έχει να κάνει με τις πρόσφατες προσπάθειές μου να βάλω τα ελάχιστα γραμμάρια σιροπιού μέσα στην κυψέλη, χωρίς όμως να ενοχλώ συχνά τις μέλισσες, ή να τρυπήσω το καπάκι και φυσικά αν θα ήταν εφικτό, να μην κάνω και πολλά δρομολόγια μαζί.

Με ότι βέβαια πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα έχει αυτή η προσπάθεια ταυτόχρονα...διότι είναι κομματάκι δύσκολο να συνδυαστούν όλα αυτά μαζί χωρίς να προκύψουν θέματα που δεν τα έχουμε υπολογίσει όταν ξεκινούμε να υλοποιήσουμε την αρχική μας ιδέα... 

Στο "πείραμα " που κάνω σε μια κυψέλη, προσπαθώντας να συνδυάσω όλα τα παραπάνω είμαστε ακόμα στο στάδιο ...ρυθμίσεις στην πραγματικότητα.

Δεν είναι εύκολο.
Δεν παραιτούμαι, αλλά επειδή θέλω να δουλέψει κάτι άμεσα για φέτος, έστω και αν δεν πληρεί όλες τις παραμέτρους που θα ήθελα...αποφάσισα για αρχή να κάνω το ακόλουθο:

Τι είναι πάλι αυτό?

Περίπου κάνει ότι και η τάπα τροφοδοσίας στο καπάκι, αλλά για μικρές ποσότητες (προς το παρόν) 
Τοποθετείται πολύ εύκολα, δεν τρυπάμε μόνιμα το καπάκι και στοιχίζει σχεδόν τίποτα.Αυτά.

Όπως βολεύεται ο καθένας και όπως έχει συνηθίσει...σε περίπτωση όμως που κάποιος θα ήθελε να το δοκιμάσει παραθέτω τον τρόπο υλοποίησης.

Με ένα κατσαβίδι ή άλλο αντίστοιχο εργαλείο δημιουργούμε μια στρογγυλή οπή στη σήτα του καπακιού, προς την εσωτερική πλευρά.

Γρήγορη επισκευή πλαισίου ...χωρίς κάρφωμα

Πολύ συχνά έχουμε κάποιο πλαίσιο που δεν είναι καλά καρφωμένο και μας μένει στην κυριολεξία ...στα χέρια, γεμάτο μέλισσες και μέλια.

Υπάρχει η λύση να καρφώνουμε προληπτικά με ένα καρφάκι (ή με καρφωτικό πιστόλι)  κάθετα την ένωση των δυο ξύλων κάθε πλαισίου, πριν την πρώτη του χρήση...

Αν όμως παρόλα αυτά για οποιοδήποτε λόγο βρεθούμε με ένα πλαίσιο που το επάνω οριζόντιο ξύλο του έχει ξεκολλήσει και θέλουμε να το σταθεροποιήσουμε άμεσα χωρίς κάρφωμα,  υπάρχει λύση!

Πολλές φορές είναι σπασμένο το ξύλο στο σημείο της ένωσης και δεν είναι εφικτό ούτε το κάρφωμα ακόμα και αν μας βολεύει, ή απλά δεν θέλουμε να κοπανάμε το πλαίσιο με σφυρί όταν έχει γόνο επάνω του...

Αντί για κάρφωμα λοιπόν μπορούμε να βάλουμε...βίδα.

Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να βιδώσουμε μια μικρή βίδα στο κάθετο ξύλο του πλαισίου λίγο πιο χαμηλά και με ένα κομμάτι σύρμα (αφού το περάσουμε πρώτα εσωτερικά από τη βίδα) να  σφίξουμε τα  δυο ξύλα μεταξύ τους.

Προσωπικά με βολεύουν στη χρήση καλύτερα τα ταιράπ, αντί το σύρμα, γιατί σφίγγουν με μια κίνηση και δεν χαλαρώνουν εύκολα.(έχω πάντα μερικά μέσα στο κουτί με τα εργαλεία)

Την επισκευή του συγκεκριμένου πλαισίου της φωτογραφίας,  την έκανα πέρυσι σε κυψέλη που έχει φίλη μελισσοκόμος και τη φωτογράφισα πρόσφατα σε έλεγχο που κάναμε μαζί στα μελίσσια της.

Αφού βιδώσουμε λοιπόν τη βίδα μας σε σταθερό και βολικό σημείο,

Διεγερτική τροφοδοσία με σωληνάκι ορού σε εξωτερικό μπουκάλι...δοκιμαστική εφαρμογή

Αρχίζει οσονούπω  η εποχή που θα πρέπει να κάνουμε διεγερτική τροφοδοσία στα μελίσσια μας προκειμένου να επιταχύνουμε καλύτερη  ανάπτυξή τους.

- Πως το κάνουμε όμως αυτό ?

Ο κλασικός και σίγουρος τρόπος είναι να δίνουμε ελάχιστες ποσότητες σιροπιού καθημερινά, (ή με μικρές παραλλαγές, αν αυτό δεν είναι εφικτό) για ένα χρονικό διάστημα, να σταματάμε για λίγο και μετά να  επαναλαμβάνουμε σε δεύτερο κύκλο τη τροφοδοσία, ανάλογα με τα αποτελέσματα που πετύχαμε στον πρώτο κύκλο.

Όμως το κυριότερο θέμα που προκύπτει από αυτή την ανάγκη, είναι  το πώς θα βάλω αυτό το σιρόπι μέσα στην κυψέλη χωρίς να τρελαίνομαι στη δουλειά και επιπλέον να ενοχλώ καθημερινά τις μέλισσες...

Αυτός ο προβληματισμός με οδήγησε στην ακόλουθη..."κατασκευή".

Τροφοδοσία με μπουκάλι και σωληνάκι ορού, το μπουκάλι είναι ένα απλό εμφιαλωμένου νερού, το σωληνάκι είναι συνδυασμός σωληνάκι ορού από φαρμακείο και λάστιχο ποτίσματος για γλάστρες... 

Μέχρι τώρα έχουμε τους ακόλουθους τρόπους για κάνουμε διεγερτική τροφοδοσία.

- Καπνίζω, ανοίγω καπάκι, βάζω σιροπάκι σε πιατάκι γλάστρας μέσα στην κυψέλη, κλείνω καπάκι.

- Βάζω το σιρόπι σε τροφοδότη οροφής, αφού ανοίξω το καπάκι.

- Τοποθετώ τάπες τροφοδοσίας στα καπάκια και ρίχνω το σιρόπι άμεσα μέσα στην κυψέλη χωρίς άνοιγμα.

- Βάζω πλαστικό μπουκαλάκι με τρύπα για να φεύγει σιγά-σιγά το σιρόπι μέσα στην κυψέλη 

Τοποθέτηση συνδετήρων στις κυψέλες με... οδηγό

Η σωστή  τοποθέτηση των συνδετήρων στην κυψέλη μας είναι σοβαρή υπόθεση, γιατί θα αποφύγουμε σημαντικά προβλήματα στο μέλλον κατά το άνοιγμα - κλείσιμο  των κυψελών ή κατά την μεταφορά τους.
Τίποτα δεν είναι πιο ενοχλητικό και επικίνδυνο μαζί, από ένα συνδετήρα που δεν εφαρμόζει σωστά...

Ακολουθεί ένας πρακτικός τρόπος τοποθέτησης τους χωρίς να μετράμε το κάθε πάτωμα ξεχωριστά, αρκεί να φτιάξουμε με απλά υλικά, οδηγούς  που θα κάνουν αυτή τη δουλειά  πολύ πιο γρήγορα και άμεσα.

Λοιπόν έχουμε και λέμε, για τον οδηγό για το γατζάκι θα χρειαστούμε μια μεταλλική γωνιά και ένα λαμάκι ή εξολοκλήρου μια λεπτή λάμα μετάλλου όπου θα τη λυγίσουμε  δημιουργώντας μια γωνία 90 μοιρών και στη συνέχεια θα προσαρτήσουμε πάνω της με ταινία το γατζάκι - οδηγό.

Τοποθέτηση καψουλιών στα πλαίσια

Αυτή την εποχή που δεν έχει πολλές μελισσοκομικές εργασίες, είναι η πιο κατάλληλη για να ετοιμαστούν τα νέα πλαίσια των κυψελών μας.
Η πρώτη μας δουλειά σε ένα νέο πλαίσιο, πριν τη συρμάτωση,  είναι να περάσουμε τα καψούλια.

Αυτό μας επιτρέπει να τεντώνει καλύτερα το σύρμα πάνω στο πλαίσιο και επιπλέον να μην ανοίγει το ξύλο στα σημεία που "ζορίζεται" το σύρμα.

Πως τα βάζουμε τώρα ?

Τρόποι υπάρχουν πολλοί και όπως βολεύεται ο καθένας...

Εδώ θα περιγράψω έναν απλό τρόπο, που μου τον έδειξαν και εμένα, όταν χρειάστηκε να φτιάξω τα πρώτα δικά μου πλαίσια.

Για αρχή θα χρειαστούμε ...ένα ξύλινο  δοκάρι, λίγο φαρδύ στο πλάτος.
Ανάλογα με το μέγεθος και το χώρο που έχουμε για να το στηρίξουμε, βρίσκουμε και το ανάλογο ξύλο...

Πυροσφράγισμα κυψελών ...στο τζάκι

Ακούγεται λίγο περίεργος ο τίτλος ...αλλά με λίγη υπομονή, γίνεται !
 Πρόσφατα αναβαθμίστηκε ο "στόλος" των πατωμάτων του μελισσοκομείου μας με την αγορά μερικών καινούργιων.

 Τοποθετήθηκε  πριονίδι ανακατεμένο με ξυλόκολλα από την αρχή στις γωνίες τους, για να γίνει πιο στιβαρή η κατασκευή τους και στη συνέχεια μπήκε από πάνω στόκος για καλύτερο φινίρισμα...

Όμως έπρεπε και να πυροσφραγισθούν , αφού διαθέτω επίσημα πλέον και μελισσοκομικό βιβλιάριο και νούμερο.

Την Άνοιξη είχα φτιάξει στα  γρήγορα μια  αυτοσχέδια κατασκευή για να πυροσφραγίσω  τις κυψέλες, λόγω του επικείμενου έλεγχου που θα γινόταν για την έκδοση του βιβλιαρίου.

Η όλη κατασκευή εξηγείται εδώ σε αυτό τον σύνδεσμο.

Το μέταλλο της πυροσφραγίδας ζεσταινόταν τότε ...με τα κάρβουνα,  ανάβοντας μια  φωτιά στο κήπο.Την Άνοιξη  είχα γράψει ότι θα προσαρτήσω σύντομα κάποιο σύστημα με υγραέριο γιατί δεν βγαίνει άκρη με τα κάρβουνα, όμως μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην λες !

Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού!

Πάλι με κάρβουνα έγινε η δουλειά!

Μόνο που έγινε ...συνδυαστικά.

Στο τζάκι.

Αφού καίνε που καίνε τα ξύλα στο τζάκι, γιατί να μην ζεσταίνεται και η πυροσφραγίδα μαζί ?

Κατασκευή ποτίστρας για μέλισσες

Πως μπορούμε να φτιάξουμε εύκολα μια ποτίστρα για τα μελισσάκια  μας ?

Με υλικά που μπορούμε να ανακυκλώσουμε, φτιάχνεται σχετικά εύκολα η ακόλουθη κατασκευή.

Βρίσκουμε μια παλιά παλέτα 

Πατέντα για εύκολο σάκιασμα του καρπού των ελιών

Μια και είμαστε σε ελαιοκομική περίοδο και σε πολλές περιοχές έχει αρχίσει ήδη η συγκομιδή των ελιών, σκέφτηκα να κάνω επανάληψη μια παλαιότερη ανάρτηση με μια πατεντούλα για το σάκιασμα του καρπού.
Είναι κάτι απλό και γρήγορο, μπορείς να το  φτιάξεις πολύ εύκολα και να κάνεις τη δουλειά του σακιάσματος χωρίς πολύ κόπο.
 Για όσους λοιπόν δεν έτυχε να το διαβάσουν, τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να το μάθουν.Για όσους το γνωρίζουν, είναι ευκαιρία για μια ...επανάληψη.


Με μηδενικό κόστος μπορούμε να φτιάξουμε μια εύκολη πατέντα που μας επιτρέπει να βάλουμε το καρπό των ελιών πολύ εύκολα και γρήγορα στο τσουβάλι.

Τα υλικά που θα χρειαστούμε είναι ένας άδειος μεγάλος  κουβάς σαν αυτούς που έχουν μέσα πλαστικό χρώμα για βάψιμο και ...3 βίδες.

Αυτό είναι όλο !

Προστασία φωτογραφικής μηχανής από τη πρόπολη με διάφανη μεμβράνη

Πολλές φορές θέλουμε να φωτογραφίσουμε από κοντά τις μέλισσες μας και χρησιμοποιούμε φωτογραφική μηχανή πιάνοντας τη όμως με τα γάντια μας...

Αυτό έχει σαν  αποτέλεσμα όμως  να κολλάει πρόπολη πάνω της και  να παιδευόμαστε μετά να τη καθαρίσουμε με ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους και χωρίς να το καταφέρνουμε πάντα με απόλυτη επιτυχία.  

Ένας πρακτικός τρόπος για να μην συμβαίνει αυτό, είναι να την περιτυλίξουμε με διάφανη μεμβράνη κουζίνας.

(εδώ είναι τυλιγμένη μια παλιότερη μηχανή ως δείγμα)

Αν είναι τύπου κόμπακτ η μηχανή μας  είναι πιο εύκολο, αρκεί να αφήσουμε μόνο τη τρύπα του φακού χωρίς τη κάλυψη  της πλαστικής μεμβράνης, ενώ αν είναι με αποσπώμενους φακούς - ζουμ πρέπει να μην  καλύψουμε πλήρως το φακό για να μπορεί να περιστρέφεται...