Το βιβλίο "Πρακτική Μελισσοκομία" του καθηγητή (Α.Π.Θ.) Ανδρέα Θρασυβούλου, είναι ίσως το πιο κατάλληλο εγχειρίδιο μελισσοκομίας για να ξεκινήσει κάποιος την ενασχόληση του με τις μέλισσες.
Κατανοητό ακόμα και για τον πιο αρχάριο μελισσοκόμο, χωρίς όμως να στερείται εξιδεικευμένων γνώσεων καλύπτοντας όλο το φάσμα των αναγκών για αξιόπιστες πληροφορίες που έχει ένα μελισσοκόμος...
Το πλήθος των θεμάτων που καλύπτει είναι μεγάλο, όπως μπορούμε να διαπιστώσουμε από τα περιεχόμενα.
Στη τελευταία επίσκεψη στο μελισσοκομείο βρέθηκε μια κυψέλη ορφανή, ανοίγοντας την κυψέλη ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος που κάνουν οι μέλισσες όταν η κυψέλη έχει ορφανέψει... ββββββζζζζζζζζζοοοοουυυυυμμμμμ!!!
Στον μοναδικό προηγούμενο έλεγχο για αυτή τη χρονιά, που έχει γίνει τις ζεστές μέρες του Γενάρη, δεν θυμάμαι αν σίγουρα είχα δει γόνο μέσα (θεώρησα ότι ίσως δεν είχε ξεκινήσει ακόμα ή δεν τον έβλεπα επειδή ήταν ελάχιστος και δεν το έψαξα περισσότερο για να μην ταλαιπωρηθούν από το πρώτο άνοιγμα,έτσι το άφησα για πιο σίγουρα, για τον επόμενο έλεγχο)
Το έντονο βούισμα όμως την επόμενη φορά, δεν άφηνε και πολλές ελπίδες να είναι στα καλά του αυτό το μελίσσι...φαινόταν ότι μάλλον είχε ορφανέψει.
Στο τέλος αφού βεβαιώθηκα για την έλλειψη βασίλισσας, η καλύτερη λύση που σκέφτηκα για αυτή την εποχή, ήταν να μπει νέα βασίλισσα με κλουβάκι.
Πριν όμως γίνει η τοποθέτηση της, έπρεπε να εξαντλήσω όλες τις πιθανότητες ότι δεν υπήρχε πράγματι βασίλισσα στην κυψέλη.
Τι κάνουμε για αυτό ? Ποιες ενδείξεις μας κάνουν να καταλάβουμε ότι η κυψέλη είναι ορφανή.
Πρώτα και κύρια, ήταν ο έντονος ήχος των μελισσών κατά το άνοιγμα, επιπλέον δεν υπήρχε καθόλου γόνος, ούτε ημέρας, ούτε ανοικτός, ούτε κλειστός.Τίποτα!
Αρχίζει οσονούπω η εποχή που θα πρέπει να κάνουμε διεγερτική τροφοδοσία στα μελίσσια μας προκειμένου να επιταχύνουμε καλύτερη ανάπτυξή τους.
- Πως το κάνουμε όμως αυτό ?
Ο κλασικός και σίγουρος τρόπος είναι να δίνουμε ελάχιστες ποσότητες σιροπιού καθημερινά, (ή με μικρές παραλλαγές, αν αυτό δεν είναι εφικτό) για ένα χρονικό διάστημα, να σταματάμε για λίγο και μετά να επαναλαμβάνουμε σε δεύτερο κύκλο τη τροφοδοσία, ανάλογα με τα αποτελέσματα που πετύχαμε στον πρώτο κύκλο.
Όμως το κυριότερο θέμα που προκύπτει από αυτή την ανάγκη, είναι το πώς θα βάλω αυτό το σιρόπι μέσα στην κυψέλη χωρίς να τρελαίνομαι στη δουλειά και επιπλέον να ενοχλώ καθημερινά τις μέλισσες...
Αυτός ο προβληματισμός με οδήγησε στην ακόλουθη..."κατασκευή".
Τροφοδοσία με μπουκάλι και σωληνάκι ορού, το μπουκάλι είναι ένα απλό εμφιαλωμένου νερού, το σωληνάκι είναι συνδυασμός σωληνάκι ορού από φαρμακείο και λάστιχο ποτίσματος για γλάστρες...
Μέχρι τώρα έχουμε τους ακόλουθους τρόπους για κάνουμε διεγερτική τροφοδοσία.
- Καπνίζω, ανοίγω καπάκι, βάζω σιροπάκι σε πιατάκι γλάστρας μέσα στην κυψέλη, κλείνω καπάκι.
- Βάζω το σιρόπι σε τροφοδότη οροφής, αφού ανοίξω το καπάκι.
- Τοποθετώ τάπες τροφοδοσίας στα καπάκια και ρίχνω το σιρόπι άμεσα μέσα στην κυψέλη χωρίς άνοιγμα.
- Βάζω πλαστικό μπουκαλάκι με τρύπα για να φεύγει σιγά-σιγά το σιρόπι μέσα στην κυψέλη
Εδώ και αρκετές μέρες βρέχει συνέχεια, οι προβλέψεις λένε ότι ο καιρός θα συνεχιστεί έτσι και την επόμενη εβδομάδα,οι μέλισσες μένουν εγκλωβισμένες μέσα στις κυψέλες τους επειδή δεν μπορούν να πετάξουν για συλλογή τροφής...
Μήπως πεινάνε ?
Μήπως έχουν ξεμείνει από φαγητό τώρα που έχουν ξεκινήσει γόνους και δεν μπορούν να πετάξουν εξαιτίας της κακοκαιρίας ?
Περίμενα ένα μικρό άνοιγμα του καιρού αρκετές ημέρες, πάνω που έλεγα ότι σε λίγο θα πάω να ανοίξω για έλεγχο, ο καιρός άλλαζε απότομα και έφερνε καταιγίδες...
Τελικά τα κατάφερα, αν και πήρα ...ομπρέλα μαζί μου, έκανα την αποκατάσταση τροφών με ήλιο και σύννεφα χωρίς βροχή.
Πήρα φρέσκες βανίλιες να τους βάλω για την όρεξη,
ήθελα να ξεκινήσω και διεγερτική με θυμόλη, αλλά λόγω καιρού θα το αφήσω λίγο ημέρες ακόμα...δοκιμάζω πειραματικά ένα καινούργιο τρόπο τροφοδότησης και θέλω να δω πως θα τα πάει στην πράξη...
Οι μέλισσες πάντως τα παλιά σακουλάκια από τις βανίλιες τα είχαν ...γλύψει στην κυριολεξία!
Ένα απόγευμα γύρω στα μέσα Δεκέμβρη, με καλό καιρό, πήραμε το μοναδικό δρόμο που πάει στο χωριό Τραχήλα, ένα δρόμο ακριβώς σύριζα στη θάλασσα και δίπλα σε πανύψηλους απότομους βράχους...
Απέχει 5-6 χιλιόμετρα από το δικό μας χωριό.
Παίρνοντας το δρόμο για Τραχήλα, πας μόνο εκεί, ο δρόμος είναι αδιέξοδος.
Μέχρι πριν ελάχιστες δεκαετίες (περίπου έως το 1970), δεν υπήρχε ούτε αυτός ο δρόμος και η συγκοινωνία γινόταν με ...καΐκια, όπως στα νησιά.
Το δύσβατο έδαφος και οι απότομοι βράχοι δίπλα στη θάλασσα, ειδικά στο μέρος που ονομάζεται από τους ντόπιους "κακιά σκάλα", ήταν το πιο δύσκολο σημείο για να περάσει ο δρόμος προς το αποκομμένο αυτό χωριό...
Το μονοπάτι σε αυτό το σημείο ίσα - ίσα που επέτρεπε σε ανθρώπους και ζώα να έχουν μια ασφαλή διέλευση.
Σε πρόσφατη επιθεώρηση είχα τη τιμή μια βασίλισσα να μου κάνει τη χάρη να τη φωτογραφίσω, την ώρα που γεννούσε στα κελιά του πλαισίου.
Με αφορμή αυτό το φωτογραφικό υλικό, σκέφτηκα να γράψω μερικά πράγματα για την ωοτοκία της βασίλισσας...
Το πιο σημαντικό στοιχείο μέσα σε μια κυψέλη είναι η βασίλισσα και ένα από τα ποιο σημαντικά στοιχεία για μια βασίλισσα, είναι η ικανότητα που έχει να γεννά αυγά.
Πολλά είναι τα χαρακτηριστικά που μας ενδιαφέρουν να μεταφέρει η βασίλισσα στους απογόνους της (αντοχή στις ασθένειες, καθαριότητα, να μην έχει τάση για σμηνουργία κ.ά ) αλλά το σημαντικότερο είναι να μπορεί να έχει υψηλούς ρυθμούς ωοτοκίας...
Μια βασίλισσα μπορεί να γεννήσει μέχρι και 1.500 με 2.000 αυγά την ημέρα και έως 200.000 αυγά το χρόνο.
Η γονιμότητα της βασίλισσας εξαρτάται από την ποσότητα του σπέρματος που έχει αποθηκεύσει στη σπερματοθήκη της και το οποίο συνέλεξε κατά τις συνευρέσεις της με τους... διάφορους κηφήνες κατά τη γαμήλια πτήση που έκανε στο ουρανό, μετά την παρθενική της έξοδο από την κυψέλη.
Η ωοτοκία ξεκινά από το κέντρο της φωλιάς και από το κέντρο της κηρήθρας προς τα έξω.
Άλλη μια εύκολη και νόστιμη συνταγή, ένα ωραίο πιάτο για το χειμώνα.
Προσπαθούμε να βρούμε φρέσκα και αγνά υλικά προκειμένου το πιάτο μας να αναδείξει όλα τα αρώματα του...
Ξεκινάμε σοτάροντας σε ελαιόλαδο το κρεμμύδι κομμένο σε λεπτές φέτες μαζί με το σκόρδο.
