Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Μεταφορά κυψέλης για επικονίαση αμυγδαλιών...

Η μεγαλύτερη συμβολή της μέλισσας στη φύση, είναι η επικονίαση που κάνει στα φυτά και τα δέντρα  έτσι ώστε να  μπορέσουν να καρποφορήσουν.

Αν δεν υπήρχαν οι μέλισσες πολλά τρόφιμα δεν θα ήταν εφικτό να παραχθούν...

Στην Αμερική μάλιστα όπου αντιλαμβάνονται τον καθοριστικό ρόλο που παίζουν οι μέλισσες για  μια καλή καρποφορία  των δέντρων, κάνουν συμφωνίες επί πληρωμή με μελισσοκόμους για μεταφορά κυψελών στους αγρούς την εποχή που αρχίζει η ανθοφορία των δέντρων.

Η αμυγδαλιά είναι ένα από τα δέντρα  που καλλιεργείται στην Αμερική με αυτό τον τρόπο, σε τεράστιες μάλιστα εκτάσεις.

Στην Ελλάδα δεν γνωρίζω αν υπάρχουν τέτοιες συμφωνίες μεταξύ καλλιεργητών και μελισσοκόμων.
 Ίσως γιατί δεν γνωρίζουν ακόμα πόσο σημαντικά μπορεί να αυξηθεί η παραγωγή ενός δέντρου, αν μέσα στο κτήμα υπάρχουν κυψέλες με μέλισσες την εποχή που αρχίζει η ανθοφορία.

Μια καλή επικονίαση δεν θα αυξήσει μόνο την ποσότητα της παραγωγής, αλλά θα δώσει και  πιο εύγευστους καρπούς αλλά και με πιο συμμετρική μορφή.

Έκανα όλη αυτή την εισαγωγή για να εξηγήσω το λόγο της μεταφοράς μιας κυψέλης που έγινε σε ένα κτήμα με φρεσκοφυτεμένες αμυγδαλιές.

Ο μεγαλύτερος αδελφός μου, αποφάσισε να φυτέψει πριν ένα χρόνο  ένα κτήμα ...με αμυγδαλιές, ευελπιστώντας να παραχθούν φέτος για πρώτη φορά αμύγδαλα, είπαμε να βοηθηθούν τα δέντρα ...με μέλισσες.

Έτσι ένα σούρουπο διάλεξα τη "τυχερή" κυψέλη για να ξενιτευτεί στον αμυγδαλεώνα...



  

 Τα δέντρα είναι μικρά, οπότε μια κυψέλη φτάνει και περισσεύει για να κάνει τη δουλειά της επικονίασης στο συγκεκριμένο κτήμα.

Στη βιβλιογραφία αναφέρεται ότι ανάλογα με την ποικιλία των αμυγδαλιών χρειάζονται 3-10 αποικίες μελισσών ανά εκτάριο καλλιεργήσιμης γης.



Επίσης αναφέρεται ότι είναι σημαντικό το είδος της καλλιέργειας και κατά πόσο αυτή είναι ελκυστική για τις μέλισσες...
Αν δεν τους αρέσουν τα άνθη στο χωράφι που τις έχουμε τοποθετήσει και υπάρχει κάτι πιο ελκυστικό για τα γούστα τους παραδίπλα, δεν θα συλλέξουν από το χωράφι που βρίσκονται...αλλά από εκεί  που αυτές νομίζουν ότι είναι καλύτερα....

Οι αμυγδαλιές είναι όμως της απολύτου αρεσκείας τους αυτή την εποχή, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν δέθηκε προσεκτικά μια κυψέλη στην καρότσα του αγροτικού και ήταν έτοιμη για να μεταφερθεί στις αμυγδαλιές, αλλά θα χρειαζόταν να μεταφερθεί με άλλο τρόπο για μια απόσταση 200 μέτρων γιατί το αυτοκίνητο δεν προσεγγίζει άμεσα το κτήμα.

Ένα καροτσάκι καλού - κακού  πάντα είναι χρήσιμο για αυτές τις περιπτώσεις...



Τελικά όμως βρέθηκε εθελοντής μεταφορέας κάτοχος ..."γουρούνας" και το καροτσάκι έμεινε στα αζήτητα!



Δεν ήταν και ο πιο "σωστός" τρόπος μεταφοράς, αλλά είχε ένα "άρωμα " περιπέτειας η όλη επιχείρηση...προσπαθώντας να στερεωθεί η κυψέλη πάνω στη μηχανή ώστε να διανύσουμε τα 200 μέτρα στενού χωματόδρομου που απόμεναν με ασφάλεια έχοντας μια κυψέλη στην ...πλάτη.




Τα βιβλία συμβουλεύουν  να τοποθετούνται οι κυψέλες στο κέντρο του κτήματος και κάθετα στις γραμμές φύτευσις...δεν κατανοώ  το λόγο για την κάθετη τοποθέτηση, αλλά  μάλλον κάτι θα ξέρουν καλύτερα... 

Τελικά η κυψέλη μπήκε  σε ένα σημείο όπου το πρωί θα έβλεπε τον ήλιο να ανατέλλει  και κοντά σε ένα βράχο για να είναι προστατευμένη από τον αέρα.



Βρήκα και μια "μικρή" πέτρα να βάλω πάνω στην κυψέλη και ήταν έτοιμη πια να επιτελέσει το έργο για το οποίο  διαλέχτηκε.

Μόνο που βιάστηκα να κάνω τη μεταφορά πριν να έχουν ακόμα ανθίσει καλά οι συγκεκριμένες αμυγδαλιές...







και η  κυψέλη έμεινε για αρκετό καιρό μόνη και έρημη χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα, αλλά τελικά  καλά τα έχει πάει ως τώρα όπως διαπίστωσα σε πρόσφατο έλεγχο που της έκανα. 



Ίσως τελικά όταν με το καλό  μεγαλώσουν οι συγκεκριμένες αμυγδαλιές οι μέλισσες να κάνουν πραγματικά τη διαφορά στη παραγωγή καρπών, έως τότε, ελπίζω για φέτος να καταφέρουμε να φάμε ένα - δυο ...μπακλαβάδες, άντε έστω και μια ...χούφτα μύγδαλα.

Όπως στο γνωστό..."στάσου μύγδαλα" !!!

Φεύγοντας και αφήνοντας πίσω μου την κυψέλη και τις αμυγδαλιές, αντίκρισα αυτή την εικόνα στο βάθος του ορίζοντα...


Θα ήταν κρίμα να μην την καταγράψω...

 Λίγο πιο κάτω στο δρόμο, επίσης αντίκρισα και αυτό...


δεν μπόρεσα να αντισταθώ... να μην το καταγράψω και αυτό...

Έτσι κλείνω αυτή την ανάρτηση προς το παρόν με τις αμυγδαλιές και τις μέλισσες και εύχομαι την επόμενη φορά να έχω φωτογραφίες από τις ανθισμένες πλέον αμυγδαλιές και τις μέλισσες...επί το έργο γεμάτες γύρη στα πόδια τους!! 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου