Γιουβέτσι με...μανιτάρια

Έχουμε συνηθίσει να φτιάχνουμε το γιουβέτσι με μοσχαράκι, μπορούμε όμως να φτιάξουμε  ένα πολύ νόστιμο και γρήγορο γιουβετσάκι αντικαθιστώντας το μοσχαράκι με μανιτάρια.

Καλύτερα είναι τα μανιτάρια πλευρώτους, αλλά μπορούμε να βάλουμε  και ότι άλλο τύπο μανιταριών έχουμε.

Γίνεται σχετικά γρήγορα και από νοστιμιά είναι ...άπαιχτο.

 Αρχικά θα κόψουμε τα μανιτάρια μας σε σχετικά μεγαλούτσικα κομμάτια και θα τα σοτάρουμε με ελαιόλαδο σε βαθύ τηγάνι ή σωτέζα... 

Ότι μπορείς να κάνεις σήμερα μην το αφήνεις για αύριο...ο κηρόσκορος δεν περιμένει!!

Φέτος δεν έχει μέλι.

 Έχει όμως πολλά άδεια πλαίσια χωρίς μέλια που γυρίζουν από το μελισσοκομείο για τακτοποίηση στην αποθήκη, όμως αφού  περάσουν πρώτα από τον καταψύκτη...για να μην τα φάει ο κηρόσκορος...

Θεωρητικά αυτό πρέπει να γίνεται. 

Φέτος που τα μελίσσια βάλλονται από πείνα και ασθένειες, τα πλαίσια προς αποθήκευση έρχονται κάθε φορά με τη...σέσουλα.

Αρκετές ξαφνικές απώλειες μικρών αλλά και μεγάλων κυψελών έχουν σαν αποτέλεσμα τη συσσώρευση πολλών πλαισίων με κτισμένες κερήθρες προς αναμονή απολύμανσης στο μικρό μου καταψύκτη και μετά προς τακτοποίηση και αποθήκευση.

Η κατάψυξη των πλαισίων εκτός από τον κηρόσκορο, σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει, βοηθά και στην αντιμετώπιση της Nosema ceranae, πιο αναλυτικά για την απολύμανση πλαισίων στον καταψύκτη εδώ  

Όλα αυτά Αύγουστο μήνα, μήνα διακοπών και επισκέψεων, και επιπλέον μήνα...ελαφριάς τεμπελίτιδας και μπερδεμάτων...

Ο κηρόσκορος όμως που πολύ αγαπάει τις κτισμένες κερήθρες μας...δεν κάνει διακοπές, ψάχνει τόπο να αφήσει τα αυγουλάκια του και αν δεν κάνουμε σήμερα, αυτό που πρέπει να κάνουμε και το αφήσουμε για αύριο, μεθαύριο, παραμεθαύριο...θα φάει και τα ξύλα, όχι μόνο τα κεριά στα πλαίσια.

Για να πούμε όμως και τη μαύρη αλήθεια, είχα μια επιπλέον  αργοπορία στη τελική γενική τακτοποίηση, λόγω Αυγούστου και άλλων υποχρεώσεων, πιστεύοντας ότι θα αντέξουν τα πλαίσια ένα  χρονικό διάστημα αναμονής χωρίς να γίνει σημαντική ζημιά που να μην μπορούν να επισκευάσουν οι μέλισσες.

Επισκευή σε χερούλι μπρικιού ...με ξύλο ελιάς...

Πολλές φορές έχουμε μικροαντικείμενα στο σπίτι όπου μετά από κάποιο διάστημα εντατικής χρήσης τους, παρουσιάζουν προβληματάκια, συνήθως  το κόστος επισκευής τους δεν είναι σημαντικό, το  δύσκολο είναι να βρεθεί το σωστό ανταλλακτικό τη στιγμή που το χρειάζεσαι, ενώ  καμιά φορά συμβαίνει να μην μπορείς καν να βρεις  ανταλλακτικό για το αντικείμενο που θες να επισκευάσεις...

Ένα απλό παράδειγμα είναι το  μπρίκι που φτιάχνουμε καφέ.

Συμβαίνει μερικές φορές να είναι γερό το μεταλλικό τμήμα του, αλλά η πλαστική χειρολαβή είναι για πέταμα, σκέφτεσαι να το πετάξεις ολόκληρο στα σκουπίδια να ησυχάσεις μια και καλή, που να ψάχνεις τώρα να βρεις ανταλλακτικό που να είναι συμβατό με το κάθε τύπου μπρικάκι... 

Είχα μια τέτοια περίπτωση με ένα  μπρίκι πριν λίγο καιρό και σκέφτηκα  αντί να ψάχνω για πλαστικό ανταλλακτικό, να δοκιμάσω μια ..."δημιουργική" επέμβαση με ένα κομμάτι ξύλου από ελιά.

Ιδού το αποτέλεσμα.

Εντυπωσιάστηκα από την "εικαστική" δημιουργία που προέκυψε και είπα να το φωτογραφίσω μήπως και φανεί χρήσιμο σε όποιον σκέφτεται να ξεφορτωθεί στα σκουπίδια το χαλασμένο του μπρικάκι...

Εκτός από την εξοικονόμηση χρημάτων, υπάρχει πάντα και η χαρά της δημιουργίας...ένα χερούλι "έργο τέχνης" φτιαγμένο από ατόφιο ξύλο ελιάς !  

Αν δεν έχετε κοντά σας κάποια ελιά, βρείτε κάποιο άλλο ανάλογο δέντρο, επίσης καλό είναι το ξύλο να έχει κοπεί λίγο καιρό πριν, ώστε να μην έχει χυμούς και έτσι να είναι πιο σωστή η επεξεργασία του.

Διαλέγουμε ένα κομμάτι ξύλου που να είναι δίχαλο, θα το κόψουμε στο επιθυμητό μέγεθος και θα αφαιρέσουμε το ένα τμήμα του αφήνοντας όμως ένα μικρό "τακουνάκι" ξύλου για να μπορέσουμε να το στηρίξουμε πάνω στο μπρίκι.

Νυκτερινή μεταφορά κυψελών με φακό...στο μπράτσο...

Όταν μεταφέρουμε κυψέλες τη νύκτα, είναι δύσκολο να έχουμε σωστό φωτισμό σε κάθε βήμα μας γιατί τα χέρια μας είναι απασχολημένα με τις κυψέλες και δεν μπορούμε να κρατάμε ταυτόχρονα και φακό στο χέρι...

Μπορεί να χρησιμοποιούμε τα φώτα του αυτοκινήτου ή κάποιο μεγάλο προβολέα με μπαταρία για γενικό φωτισμό του χώρου, αλλά και πάλι δεν θα καταφέρουμε να φωτίσουμε επαρκώς τα σημεία που πατούν τα ποδαράκια μας.

Μια λύση είναι ο φακός κεφαλής, αλλά φορώντας μελισσοκομική μάσκα, είναι κομματάκι δύσκολο να στερεωθεί σωστά στο κεφάλι μας.

Έτσι όταν πρόσφατα βρήκα ένα μικρό πλακέ φακό, σκέφτηκα ότι αντί για  φακό κεφαλής θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω ένα φακό...στο χέρι και συγκεκριμένα πάνω στο μπράτσο, ώστε  τα χέρια να μένουν  ελεύθερα για το κουβάλημα κυψελών.

Είναι ένα πολύ ελαφρύ φακουδάκι με λάμπες led γεγονός που του επιτρέπει να έχει πολύ δυνατό φωτισμό με ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας.

Επίσης το ότι είναι πλακέ, το κάνει πολύ εύχρηστο στο να στερεωθεί στο χέρι μας με ένα απλό λάστιχο.

Σπιτική και τραγανή πίτσα - μικρά μυστικά...

- Τι κάνουμε όταν έχουμε καλή παρέα και επιθυμούμε να φάμε κάτι τραγανό, εύκολο, γρήγορο και νόστιμο ?

- Φτιάχνουμε πίτσα !

Πρόσφατα με ρώτησαν αν έχω ανεβάσει κάποια συνταγή  στο blog (υπάρχουν μελισσοκόμοι αναγνώστες που διαβάζουν τα μελισσοκομικά θέματα, υπάρχουν όμως και "νορμάλ"...αναγνώστες που τους αρέσουν οι συνταγές που αναρτώ χωρίς να διαβάζουν απαραίτητα τις μελισσοκομικές αναρτήσεις).

 Είχα  φωτογραφίσει  την τελευταία φορά που έφτιαξα πίτσα, όλη  τη διαδικασία από την αρχή ως το τέλος και έτσι είχα το απαιτούμενο οπτικό υλικό, ιδού λοιπόν η ευκαιρία να γράψω μια ανάρτηση για το πως φτιάχνεται  μια νόστιμη πίτσα και ποιο είναι το μυστικό για να γίνει τραγανή.

Ξεκινάμε με το ζυμάρι.

Όταν έχουμε σκοπό να φτιάξουμε πίτσα το βράδυ, φροντίζουμε να ετοιμάσουμε τη ζύμη μας από νωρίς, διαφορετικά μπορούμε να πάρουμε έτοιμη ζύμη του εμπορίου που είναι ειδικά για πίτσες.

Αν την ετοιμάσουμε όμως με τα χεράκια μας, θα είναι πολύ καλύτερη και επιπλέον θα μας κοστίσει ελάχιστα, εξάλλου δεν είναι κάτι δύσκολο.

Καλό για πίτσα είναι το αλεύρι τύπου 00, θα είναι πιο τραγανή, αλλά στην ανάγκη γίνεται και με αλεύρι για όλες τις χρήσεις, επίσης μπορούμε να κάνουμε μίξη διάφορων αλευριών, ακόμα και ολικής, αν μας αρέσει.

Βάζουμε μαγιά (καλύτερη είναι η νωπή μαγιά αρτοποιίας) σύμφωνα με την ποσότητα του αλευριού που έχουμε.
Τη διαλύουμε όμως πρώτα σε λίγο χλιαρό νερό μαζί με μια πρέζα ζάχαρη.
Ελάχιστο ελαιόλαδο, 1-2 κουταλιές της σούπας και λίγο αλατάκι που προσθέτω πάντα στο τέλος διαλυμένο μέσα σε λίγο νερό.

Φέτος μέλι...μόνο για μελομακάρονα!!

Έφτασε Ιούλιος, ήρθε λοιπόν η ώρα να τρυγηθεί το μέλι που... θα μάζευαν οι μέλισσες, έλα ντε όμως που μόνο με τρύγο δεν  έμοιαζε ο φετινός "τρύγος", μάλλον με  "ξελάφρωμα" μελιού έμοιαζε, κάτι σαν το ξελάφρωμα των βαρρόα...

"Αντίδωρο"...από μέλι πήραμε τη φετινή χρονιά, ίσα-ίσα για να φτιάξουμε μελομακάρονα τα Χριστούγεννα.

Διαβάζω ότι τα πράγματα είναι άσχημα σε πολλές περιοχές της χώρας, επίσης όμως ακούω ότι υπάρχουν και  μερικά θετικά μηνύματα  από μεμονωμένους μελισσοκόμους που κατάφεραν να βγάλουν μέλι παρά τις φετινές δυσκολίες. 

Ίσως  να βρήκαν ένα καλό μέρος και να έκαναν έγκαιρα τους κατάλληλους χειρισμούς  ώστε να πέτυχαν τις λιγότερες δυνατόν απώλειες, παρά τα τερτίπια του καιρού... 

Προσωπικά για φέτος αξιώθηκα μόνο να δω το ...χρώμα του μελιού που βγαίνει από το μελιτοεξαγωγέα...

                      (η πρώτη φετινή σταγόνα μελιού)

αλλά το μέλι που είδα  σαν παραγωγή, είναι μόνο για τα μελομακάρονα της χρονιάς, άντε και για καμιά παρτίδα λουκουμάδες!


Τα μελίσσια αυτή τη χρονιά δραστηριοποιήθηκαν σε διαφορετική περιοχή σε σχέση με πέρυσι, έτσι και το ελάχιστο μέλι που βγήκε φέτος, είναι διαφορετικό σε γεύση και χρώμα...

Κατασκευή ενός...ευρηματικού κοτετσιού...

Έχω  φωτογραφήσει εδώ και αρκετό καιρό, το κοτέτσι που βρίσκεται στην αυλή ενός φιλικού σπιτιού, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα κατασκευής και...έμπνευσης που πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να δημοσιοποιηθεί ως πηγή ιδεών για όποιον ενδιαφέρεται για δημιουργία κοτετσιού. 

Μικρές και εύκολες επεμβάσεις στο τρόπο κατασκευής που λύνουν όμως κυριολεκτικά τα χέρια και κάνουν τη διαχείριση-  επίβλεψη ενός κοτετσιού πολύ πιο εύκολη και αποτελεσματική.

Ας ρίξουμε μια ματιά στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά...με τα απλά κοτέτσια...