Έχω φωτογραφήσει εδώ και αρκετό καιρό, το κοτέτσι που βρίσκεται στην αυλή ενός φιλικού σπιτιού, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα κατασκευής και...έμπνευσης που πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να δημοσιοποιηθεί ως πηγή ιδεών για όποιον ενδιαφέρεται για δημιουργία κοτετσιού.
Μικρές και εύκολες επεμβάσεις στο τρόπο κατασκευής που λύνουν όμως κυριολεκτικά τα χέρια και κάνουν τη διαχείριση- επίβλεψη ενός κοτετσιού πολύ πιο εύκολη και αποτελεσματική.
Ας ρίξουμε μια ματιά στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά...με τα απλά κοτέτσια...
Μπορούμε σχετικά εύκολα να φτιάξουμε μόνοι μας εξαιρετικές λιαστές ντομάτες, θα χρειαστούμε ντομάτες, αλάτι, ελαιόλαδο, λίγα μυρωδικά και...άφθονο ήλιο !
Αν έχετε ντοματούλες από τον κήπο σας είναι ακόμα καλύτερα, αλλά και στη λαϊκή αγορά μπορείτε να βρείτε ωραιότατες ντομάτες και σε σχετικά καλή τιμή αυτή την εποχή.
Ιδανικές ντομάτες για λιαστές είναι οι ιταλικές πομοντόρο γιατί έχουν καλή σάρκα χωρίς πολλά σπόρια, αλλά γίνεται και με ότι άλλες ντομάτες έχετε διαθέσιμες...
Αρχικά πλένουμε καλά τις ντομάτες, αφαιρούμε το κοτσάνι τους και τυχόν λαβωματιές ή σαπίσματα που μπορεί να έχουν, στη συνέχεια τις κόβουμε στη μέση, αν είναι πομοντόρο, ή σε περισσότερα κομμάτια αν είναι μεγαλύτερες.
Γύρω στα μέσα του Ιουνίου είχαμε τη χαρά να γνωρίσουμε από κοντά το Κυπαρίσσι Λακωνίας, ένα πανέμορφο χωριό που βρίσκεται απλωμένο κυριολεκτικά πάνω στο κύμα.
Η πρόσβαση με το αυτοκίνητο σε αυτό το χωριό έγινε σχετικά αργοπορημένα, αλλά ακόμα και σήμερα ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στο Κυπαρίσσι προϋποθέτει μια καλή ικανότητα οδήγησης για να φτάσεις με ασφάλεια στο τέλος της διαδρομής.
Αυτή η "καθυστέρηση" ανάπτυξης, ήταν ο βασικός λόγος που αυτό το όμορφο χωριουδάκι έμεινε στην ησυχία του και εύχομαι η όποια "ανάπτυξή" στο μέλλον να μην του αφαιρέσει κάτι από τη μοναδικότητα που έχει σήμερα.
Ξεκινώντας λοιπόν μια ημέρα με καλό καιρό αφήσαμε πίσω μας το δικό μας "όμορφο" χωριό...
Για φέτος έκανα δυο βασιλοτροφίες, στη πρώτη τα βασιλοκέλια που σφραγίστηκαν δεν ήταν τόσο της "προκοπής", στη δεύτερη, τα πράγματα ήταν καλύτερα.
Αν κάθε χρόνο επιλέγουμε να παρθεί γενετικό υλικό από τα καλύτερα μελίσσια της προηγούμενης χρονιάς (για δημιουργία νέων παραφυάδων) θα έχουμε σιγά-σιγά ένα ...σούπερ μελισσοκομείο, τουλάχιστον θα έχουμε προσπαθήσει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να γίνει αυτό.
Ξεκινώντας λοιπόν με ένα διώροφο μελίσσι, όπου αφαιρώντας τον πάνω όροφο και τινάζοντας τις μέλισσες που είναι πάνω στα πλαίσια, φτιάχνουμε ένα πολύ δυνατό μονώροφο με τις μέλισσες να αισθάνονται σαν να είναι σε συνθήκες σμηνουργίας, τα πλαίσια που περισσεύουν τα μοιράζουμε σε άλλα μικρότερα και πιο αδύναμα.
Μερικές φορές νιώθεις την ανάγκη να μοιραστείς μια όμορφη εμπειρία, αυτό το μοίρασμα την κάνει ακόμα πιο όμορφη, κάτι τέτοιο θέλω να περιγράψω σήμερα...
Έχουμε τη τύχη να υπάρχει στη περιοχή της Δυτικής Μάνης ένας ποδηλατόδρομος με πολύ όμορφη διαδρομή, κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα, όπου μπορείς να κάνεις ποδήλατο ή απλά να περπατήσεις.
Ο ποδηλατόδρομος έχει δημιουργηθεί σχεδόν πάνω στο παλιό μονοπάτι που ένωνε το χωριό Άγιο Νικόλαο με το χωριό Στούπα, ένα παλιό χωμάτινο δρόμο που ακολουθούσε μια φιδίσια διαδρομή πάνω στους βράχους της ακτογραμμής.
Επίσης στη προέκταση του ποδηλατόδρομου μετά τον Άγιο Νικόλαο προς τον οικισμό Άγιο Δημήτριο, υπάρχει διαμορφωμένο τμήμα πεζόδρομου παράλληλα με τον κανονικό δρόμο που διέρχονται τα αυτοκίνητα.
Αυτό στο σύνολο του δίνει μια μοναδική διαδρομή, σχετικά επίπεδη, (4 περίπου χιλιομέτρων) διπλά στη θάλασσα.
Στους χάρτες google μπορείτε να τη δείτε εδώ
Ένα απόγευμα λοιπόν, λίγο πριν τη δύση του ηλίου, εφοδιάστηκα με δανεικό ποδήλατο και φωτογραφική μηχανή προκειμένου να καταγράψω τη διαδρομή και να τη μοιραστώ μαζί σας.
Όλα είναι πιο όμορφα όταν τα μοιράζεσαι, εντάξει, σχεδόν όλα...
Ξεκινώντας με το ποδήλατο από τη παραλία Πανταζή που βρίσκεται κοντά στον Άγιο Δημήτριο,
Το θυμάρι κοντά στη θάλασσα άρχισε δειλά - δειλά να ανοίγει μπουμπουκάκια, οι μέλισσες στα νότια τείνουν να φτάσουν στο μέγιστο σημείο ανάπτυξής τους και θα πρέπει σύντομα να περιοριστεί η γέννα της βασίλισσας προκειμένου να περισσέψει λίγο μελάκι και για το μελισσοκόμο.
Διότι όπως είναι γνωστό, οι μέλισσες καταναλώνουν τα αποθέματα τροφών που υπάρχουν στη διάθεσή τους για να ταΐσουν το γόνο που έχει γεννήσει η βασίλισσα της κυψέλης.
Επίσης η κάθε μέλισσα για να γίνει συλλέκτρια ώστε να μπορέσει να κουβαλήσει νέκταρ στο σπιτικό της, θα πρέπει να περάσουν περίπου 2 εβδομάδες από τη γέννησή της.
Άρα με αυτά τα δυο δεδομένα θα πρέπει να κάνουμε "επιστημονικούς" σχεδιασμούς για τη δική μας περιοχή ώστε να επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό συγχρονισμό...
Να περιοριστεί η γέννα της βασίλισσας, ώστε να μην έχουμε μεγάλη κατανάλωση τροφών για το γόνο και παράλληλα να έχουμε έτοιμο χρονικά το μέγιστο αριθμό συλλεκτριών προκειμένου να πάρουμε το πολυπόθητο μέλι που προσδοκούμε.
Θεωρητικά.
Στη πράξη, προσπαθείς να το πετύχεις και...ελπίζεις.
Για φέτος επιλέχτηκαν τα διαφράγματα 4 πλαισίων προκειμένου να περιοριστεί σημαντικά η γέννα της βασίλισσας.
Τα μελισσοκομικά γάντια είναι ένα βασικό στοιχείο προστασίας στον εξοπλισμό του κάθε μελισσοκόμου, (υπάρχουν βέβαια και κάποιοι "τολμηροί" που δουλεύουν χωρίς ...γάντια) στην αγορά υπάρχει μεγάλη ποικιλία για να διαλέξει ο καθένας αυτό που ταιριάζει καλύτερα στις ανάγκες του ...και στη τσέπη του.
Πρόσφατα τα μελισσοκομικά γαντάκια που είχα, έκαναν τρυπούλες από τη χρήση και χρειάζονταν αλλαγή.
Το κοντινότερο μελισσοκομικό κατάστημα απέχει 50 χιλιόμετρα από τον τόπο κατοικίας μου για αγορά καινούργιων, οπότε για άμεση αντικατάσταση τους, σκέφτηκα να εφαρμόσω στη πράξη μια ιδέα που είχα διαβάσει στο παρελθόν από συνάδελφο μελισσοκόμο, για κατασκευή μελισσοκομικών γαντιών από απλά δερμάτινα γάντια του εμπορίου.
Μπορούμε σχετικά εύκολα να βρούμε λευκά δερμάτινα γάντια στα καταστήματα που έχουν ανάλογα είδη.
Εξαιρετικά είναι αυτά της εταιρείας BELLOTA, μαλακό δέρμα με καλή εφαρμογή και κόστος γύρω στα 5 ευρώ.
Θα χρειαστούμε επίσης λίγο χοντρό ύφασμα τύπου τζιν ή κάτι ανάλογο και φυσικά κάποιον που να γνωρίζει από...ραπτομηχανή και γάζωμα.
Δεν είχα διαθέσιμο μπλε τζιν, βρήκα κομμάτια από ένα παλιό μαύρο, τα γύρισα ανάποδα (για να είναι πιο ανοιχτόχρωμα ώστε να ερεθίζονται λιγότερο οι μέλισσες) και ξεκίνησα τη...δημιουργία.
